Het nieuwe seizoen van de zaterdagcompetitie is voor EGS begonnen met twee nederlagen. Beide teams spelen na de degradatie van vorig jaar een klasse lager, maar konden nog niet meteen potten breken. In beide gevallen was de tegenstander (respectievelijk De Zwarte Dame 1 en Nuenen 1) ook meteen wel een (mede?)-kampioenskandidaat.
EGS 1 is dit jaar weer eens in een Zeeuwse poule ingedeeld en kreeg zodoende een onbekende opponent op bezoek: De Zwarte Dame uit Kruiningen. Vlak voor de start van de wedstrijd moest er al flink geïmproviseerd worden, omdat er een nieuwe dame op deze wereld werd gezet en kersvers opa Peter Paul van de Schoot dus wegviel uit de opstelling. Gelukkig kon Sjaak Teleng uit EGS 2 doorschuiven en kon Frans Brock vliegensvlug diens plek in het tweede team innemen.
Sjaak vocht als een leeuw en kwam helemaal niet zo slecht uit de opening, maar in het vervolg verloor hij een stuk en daarmee feitelijk ook de partij. De eerste nul voor EGS dus. We stonden toen al op een halfje, dankzij René van den Bosch. Hij offerde twee balpennen (aan clubgenoten die geen (werkend) schrijfgerei hadden), maar op het bord bleven offers en andere spectaculaire ontwikkelingen uit. De partij raakte nooit uit balans, een logische remise.
De tweede puntendeling kwam op naam van Jonathan van Heinsbergen. Die verloor in de overgang van de opening naar het middenspel een pion. Hij hield de zaak kundig in evenwicht, maar hoop op winst was er eigenlijk nooit.
Helaas begon het toen nullen te regenen voor EGS. Drie op een rij en op alle drie de borden leek er nog niet veel eerder weinig te vrezen te zijn. Pascal had op zijn bekende wijze een overrompelende aanval op touw gezet, maar maakte blijkbaar ergens een rekenfoutje. Dat kostte hem een stuk. Zijn tegenstander wikkelde slim af naar een eindspel dat kansloos was voor Pascal.
Erik Hamers dacht met een slimmigheidje het initiatief te grijpen, maar miste een tussenzet en moest het in het vervolg ook met een materiële achterstand doen. En ook debutant Harm Ophorst speelde zo op het oog een prima partij, die behoorlijk in balans leek. Maar ook hij leverde door een moment van onoplettendheid een stuk in en werd in zijn eerste EGS-partij op een nul getrakteerd.
Wie meetelt komt dan tot een tussenstand van 1-5. Enigszins geflatteerd. Maar gelukkig deden Bram van Huijgevoort en Alex van Lanen wat terug. Bram identificeerde in typische Bram-stijl meedogenloos de zwakke plekken in de stelling van zijn tegenstander en vergrootte stap voor stap zijn voordeel. Alex kon na een mooie combinatie in het middenspel een pion winnen én zijn tegenstander in de wurggreep nemen. De Zeeuw miste na een foutje van Alex in tijdnood één kans om het tij te keren, maar toen hij die kans niet greep ging het hard bergafwaarts met hem.
Eindstand: 3-5. Dat is ook wel ongeveer een eerlijke afspiegeling van de middag en ook van de krachtsverhoudingen op papier. De Zeeuwse ploeg blijkt, op basis van de opstellingen in ronde 1, ook de sterkste equipe in de klasse 5K. EGS kan dus meteen in de inhaalrace.
EGS 2 dan? Dat verging het niet beter. Logisch ook wel, in de klasse 7J doen de teams op papier weinig voor elkaar onder, met één uitzondering: de tegenstander van zaterdag, Nuenen 1. Op elk bord hadden de Oost-Brabanders een behoorlijk ratingvoordeel en dat was in de wedstrijd te merken ook. Een voor een moesten de EGS-spelers de koning omleggen. Als laatste waren Reinier Belder en Eddie Franken nog bezig. Zij behaalden een persoonlijk succesje noteren, met een remise tegen hun (op papier) veel sterkere tegenstander. Zo eindigde EGS 2 – Nuenen 1 in 1-7.
