Een groot succes bij de vorige editie van het GWK: het schaakbuffet, verzorgd door ons clublid Pascal Graafmans en zijn bedrijf Culinair met Passie. Helaas is Pascal dit jaar verhinderd en kunnen we dus iets minder inspelen op het schaakthema.
Maar het goede nieuws is: na intensief overleg tussen EGS en cultureel centrum Jan van Besouw kunnen we de deelnemers aan het GWK ook dit jaar weer een buffetmaaltijd aanbieden tussen ronde 3 en 4. Op zaterdagavond meteen na afloop van de middagronde. Mee-eten kost 15 euro. Daarvoor mag iedereen naar zijn gading opscheppen van dit aanbod:
Tomatensoep
Lasagne
Pastasalade
Griekse salade
Verschillende soorten bavarois
Aanmelden voor het buffet kan bij de organisatie via ….. Graag voor 23 augustus (dit in verband met het regelen van allerlei praktische zaken).
De derde editie van het Goirles Weekend Kampioenschap zit er weer op. Een geslaagd toernooi, waarbij de kapel van cultureel centrum Jan van Besouw het hele weekend in het teken van de schaaksport heeft gestaan. Volop sportieve strijd, veel gezelligheid en mooie spannende partijen.
De winnaars van het toernooi werden pas in de slotronde bekend. In de A-groep trok Lars Vereggen van Stukkenjagers aan het langste eind, voor de Nederlands kampioen tot en met twintig, Hing Ting Lai. De winst in de B-groep ging naar Jan ten Brinke (CSV). De tweede plek werd gedeeld door David Bruggeman en onze eigen Pieter Couwenberg.
In totaal speelden er negen EGS-ers mee, (bijna) eerlijk verdeeld over A en B. In de A scoorde Thomas Kools het best met 3,5 punt (waaronder winst op Robin Verhoeven). Bart Plasmans en Robin Verhoeven kwamen tot 2,5 punt, wat voor Bart wat ratingwinst betekent, voor Robin een minnetje. Rick van Loy finishte op een zwaarbevochten 2 uit 6 (met onder andere remise tegen Bram van den Berg). In de B-groep deed Pieter het dus het best (4,5 punt), maar op René van den Bosch (die duidelijk niet zijn toernooi had) na, deden ook de andere EGS-ers het goed: Maarten de Wit wint stevig wat verloren ratingpunten terug dankzij zijn 3,5 uit 6, hetzelfde geldt voor Bram van de Vrande (2,5 punt) en Nico Dignum, wiens toch al goede score van 2 punten geen recht doet aan zijn goede spel dit weekend.
Het scoreverloop en de rondeverslagen zijn te vinden in het archief
![](SchaakclubEGS_2016_2017_bestanden/wp-content/egsalbum/2016/2016-08-27-gwkr3.jpg)
In het video-archief van de Lokale Omroep Goirle bevond zich nog een opname uit 1978 van de schaaksimultaan met Hans Ree
Eerst het interview met Hans Ree:
Gevolgd door een interview met de toenmalige voorzitter Louis Doomernik:
En in ons eigen archief zat al een fraaie foto van deze happening:
![](SchaakclubEGS_2016_2017_bestanden/wp-content/egsalbum/1978/1978-Foto_01.jpg)
EGS 1 en eerste rondes promotieklasse blijken tot nu toe geen gelukkig huwelijk.
Dit is het derde seizoen op het hoogste provinciale niveau en voor de derde keer is het niet gelukt om aan deze wedstrijd een matchpunt/meerdere matchpunten over te houden. In Oosterhout bleek degradant uit de landelijke competitie D4 1 een maatje te groot: 5.5-2.5.
In een wedstrijd (waarin overigens maar een enkele keer 1.d4 op het bord kwam, maar dan weer wel op bord 1) waarin de EGS nog wel op een vroege voorsprong was gekomen door een vroege overwinning van Thomas, leek er nooit veel kans op de matchpunten.
Na de vroege 0-1 op het scorebord was het een tijdje stil achter te borden en hoewel er op veel borden toch een behoorlijk ratinggat te zien was (in het voordeel van D4), bleven de stellingen een tijdje in balans. Toch konden Jasper, Rick en Bram niet voorkomen dat ze de tegenstander de felicitaties moesten overhandigen.
Bram had in een bijzonder complexe stelling, met veel dreigingen over en weer veel tijd nodig om het hoofd boven water te houden, tijd die hij op het eind tekort kwam.
Rick kreeg het deksel van zn aanvallende intenties op de neus, toen hij zijn aanvallend opgestelde dame in de problemen zag komen. Er moest ergens een stuk gegeven worden voor een pion, dat werd een toren voor een pion waarna de tegenstander van Rick geen grote moeite meer had, ondanks wat tegendreigingen van Rick, om de partij uit te schuiven.
Jasper tenslotte, verloor in de opening het initiatief aan zn tegenstander, die even later de kans om Jaspers pionnenstructuur die al iets weg had van een bergetappe in de tour nog meer aan stukken te slaan. Combineer dit met een al verzwakte koningsstelling en Jasper kon helaas niet veel later ook de koning omleggen.
Vervolgens was er weer even radiostilte bij deze 3-1 stand, de vooruitzichten waren helaas niet al te goed meer. Erik had zijn sterke tegenstander lang goed weerwerk geboden, maar leek langzaam weggedrukt te worden terwijl op de andere borden er geen voordeel (maar ook niet meteen nadeel) te zien was. Feit is dat van de laatste borden nog 1.5 punt werden gescoord.
Erik kwam zijn problemen niet meer te boven en werd gevangen in een mooi gesponnen matnet.
Cas miste na een bijzonder degelijke partij een zeer gemene combinatie, waardoor mat niet te voorkomen was.
Debutant in de promotieklasse Pieter gaf getuige van de goede vorm waarin hij verkeert. Hij wist met een matcombinatie gecombineerd met een dameoffer, die niet zou misstaan in een van de boeken van de stappenmethode, zijn tegenstander te verschalken.
Robin tenslotte wist in een partij waarin de balans in de stelling nooit erg verstoord leek te zijn geweest, zijn op papier behoorlijk sterkere speler goed op remise te houden.
Al met al een op het oog terechte nederlaag in Oosterhout, volgende keer beter. Volgende keer, nu het er toch over gaat, is op 8 oktober, dan komt Eindhoven 2 op bezoek, waar twee seizoenen geleden nog nipt van werd verloren. Tot dan!
EGS heeft de eerste thuismiddag van het nieuwe seizoen afgesloten met twee overwinningen. EGS 1 versloeg verrassend het op papier sterkere Eindhoven 2 met 5-3, EGS 2 was met de kleinst mogelijke marge (4,5-3,5) Nuenen 2 de baas.
Na een uur of drie spelen zag het er voor EGS 1 niet best uit. Cas Overzier en Robin Verhoeven hadden een nul te pakken en van de nog lopende partijen had alleen Rick van Loy een voordeeltje (maar ook dat was toen nog zeker geen gelopen race). Het zag er voor Eindhoven zo veelbelovend uit, dat hun eerste bordspeler dacht wel akkoord te kunnen gaan met het remise-aanbod van Bart Plasmans.
Maar nadat Rick uiteindelijk toch in positionele stijl (ja, dat leest u goed!) de vis op het droge sleepte in een toreneindspel, vielen opeens alle beslissingen uit in het voordeel van EGS. Thomas Kools moest vooral verdedigen, maar deed dat zo goed dat zijn tegenstander remise op gegeven moment wel best vond. Jasper van Dalen was weer bezig met het betere gooi-en-smijtwerk waarvan niemand eigenlijk goed wist wie er voordeel had (al hield Jasper zelf achteraf vol dat hij er altijd vertrouwen in had gehad). Hoe dan ook: op het eind was dat inderdaad Jasper. Een knap punt op bord 3, tussenstand: 3-3.
Op bord 2 kwam er nog een onverwacht punt bij. Alex van Lanen was slecht uit de opening gekomen en aangewezen op verdedigen. Maar zijn tegenstander investeerde zo veel tijd in het overdenken van allerlei aanvalsvarianten, dat hij die tijd in de laatste vijftien zetten tekort kwam. En juist toen keerden de kansen en nam Alex de aanval over na enkele Eindhovense onnauwkeurigheden. Op zet 41 was het gebeurd: 4-3. Bram van Huijgevoort had zich inmiddels in zijn typische stijl van kleine voordeeltjes naar een gewonnen stelling geknokt. Zijn tegenstander probeerde het nog wel een tijdje, maar zag na dameruil het hopeloze van zijn onderneming in en gaf op. Een onverwachte 5-3 voor EGS.
Opvallend in het treffen tussen EGS 2 en Nuenen 2: de beide teams waren op papier precies even sterk (gemiddelde rating van beide achttallen: 1425). Het werd een scherpe wedstrijd waarin volop geknokt werd: van beide zijden werden verschillende remisevoorstellen van de hand gewezen.
De mannen van debuterende coach Bram van de Vrande waren uiteindelijk blijkbaar net iets scherper dan hun Oost-Brabantse opponenten. Het begon nog met een nul voor debutant Pieter van der Pluijm, maar Jasper Kools maakte met een fraaie slotcombinatie al gauw gelijk. Teamleider Bram besloot na een spectaculaire offerande tot een remise en hetzelfde resultaat bracht René van den Bosch in.
Vervolgens brachten de twee steunpilaren van EGS 2 aan de topborden anderhalf cruciaal punt binnen. Pieter speelde een indrukwekkend potje aan bord 1 en Maarten de Wit moest nog even hard werken voor remise aan 2 nadat zijn tegenstander een aanbod daartoe afsloeg, maar deed dat met verve. Daarna was de eer aan Rob van Esch om het beslissende punt binnen te tikken. De pion die hij in het middenspel buitmaakte, bracht in het eindspel de beslissing. De nederlaag van Frans Leijtens bleef daardoor zonder gevolgen: 4,5-3,5.
De volgende ronde gaan de EGS-teams weer op pad voor een uitwedstrijd: op 5 november treedt EGS 2 aan tegen Son en Breugel 1, EGS 1 gaat naar Eindhoven om Eindhoven 3 te bestrijden.
Inmiddels zijn alle NBSB competities van acquit gegaan. Voor de avondteams betekende dat dat het A team op 27 september thuis speelde tegen een team van Rochade en dat het B team vrij was.
Over de prestatie van het avondteam kunnen we kort zijn. Maarten blunderde in zijn hoofd met een uiteindelijk niet kloppende combinatie, Erik hielp zijn tegenstander in de stukkenuitverkoop. Vervolgens moesten Thomas en Bart de schade beperkt zien te houden. Bij Bart zag het er lang naar uit dat hij het volle punt zou kunnen binnenhalen, echter het eindspel met pionnen en lopers leverde dan wel een pluspion op maar ook een stellingmin: remise. Zoals vaker speelde Thomas de langste en mooiste partij, opnieuw werd een tegenstander vakkundig naar de rand van het bord geschoven. Einduitslag: EGS A – Rochade B 1,5-2,5.
De volgende ronde op 18 oktober zijn er thuiswedstrijden voor het A en B team tegen respectievelijk De Drie Torens A en Checkmate A.
We bekeren weer!
Op 11 oktober kwam het bekerteam van De Stukkenjagers op bezoek om de eerste ronde van de bekercompetitie te spelen. Deze NBSB bekercompetitie verloopt volgens het knock-outsysteem. Dat wil zeggen dat als een team verliest het meteen uit de competitie ligt, net als bij Wimbledon of Roland Garros.
Vol goede moed gingen de EGS-matadoren de arena in, immers de spelers van De Stukkenjagers zijn (oude) bekenden en spelen allemaal (ook) promotieklasse.
Bij Pascal ging het op bord 1 redelijk snel, op zet 6 waren de dames van het bord en aangezien er achter iedere succesvolle man een sterke vrouw dient te staan, was het vrij snel daarna remise. Thomas op bord 2 en Erik op bord 4 gingen rustiger van start en Bart op bord 3 speelde een Marshall Scandinaviër. Dit laatste zorgde voor lang nadenken bij zijn tegenstander en leek daarmee op een goed resultaat af te stevenen.
Thomas speelde met wit een variant op het oude spelletje “de wolf en de geitjes” en drukte door het oprukken van zijn acht witte geitjes zijn tegenstander stevig in de verdrukking. Dit was het duidelijkst te zien aan de zwarte wolf, ook wel loper genoemd, die op h8 volledig buitenspel stond. Twee pionnen snoepen en een paard ver in de gelederen van de tegenstander planten was voldoende voor de winst. Tussenstand 1,5-0,5.
Bart was inmiddels in een wat gekiepkantelde partij terechtgekomen. Blijkbaar had zijn tegenstander het grotere tijdverbruik kunnen omzetten in stellingvoordeel. Na een directe aanval op het koningspaar moesten zij de koninklijke handdoek in de ring werpen: stand was weer gelijk 1,5-1,5.
Daarmee kwam het lot van het bekerteam in handen van Erik. Erik bleef in een moeilijke en soms onoverzichtelijke stelling uiterlijk kalm en bleef tegenspel bieden. Dat kostte een kwaliteit en had wellicht de partij kunnen kosten, maar zijn tegenstander was zo bezig met een mataanval op links dat hij vergat dat een van de torens die hij daarvoor nodig had “gratis” geslagen kon worden op rechts. Gezien de tijden op de klok bood Erik meteen remise aan wat ook meteen werd geaccepteerd. Eindstand 2-2.
Dan wordt de wegstreepregeling toegepast, wat inhoudt dat eerst de partij van bord vier wordt weggestreept uit de uitslag: dan is de eindstand 1,5-1,5: weer gelijk. Dan wordt bord drie weggestreept, einduitslag wordt dan 1,5-0,5 en daarmee gaat het EGS team door naar de volgende ronde.
De volgende ronde wordt eind november gespeeld en nu is nog niet bekend wie dan de tegenstander is.
Een recordaantal van 73 deelnemers doet dit jaar mee aan het open toernooi van Stukkenjagers. Een record dat mede dankzij maar liefst zeven EGS’ers tot stand is gekomen. En ze hebben in Tilburg geweten dat er een grote Goirlese delegatie present is. Twee van de drie verrassingen uit de openingsronde komen op naam van EGS-deelnemers.
Bram van de Vrande kwam nooit in de problemen en speelde knap remise tegen Eric van Dongen (Rochade). Jasper Kools scoorde zelfs een vol punt tegen Erik van Ingen (Stukkenjagers) door het hoofd koel te houden na een offer van zijn tegenstander en in de tegenaanval toe te slaan.
Alex van Lanen en Rick van Loy boekten een solide zege tegen veel lager gerate tegenstanders. In het geval van Rick was dat een clubgenoot: Nico Dignum. EGS’er nummer zes, Maarten de Wit, moest het opnemen tegen Mark Clijsen, die hij in een eerdere editie van het Stukkenjagers Open nog spectaculair pootje had gelapt. Die stunt kon Maarten helaas niet herhalen.
De zevende EGS-deelnemer aan het toernooi is Thomas Kools. Hij nam in de eerste ronde een bye op.
Op 18 oktober speelden de beide avondteams thuis. Voor het team B de openingswedstrijd en voor team A alweer de tweede thuiswedstrijd en wel tegen De Drie Torens A. Opnieuw waren het voor het team A spannende partijen tegen gemiddeld sterkere tegenstanders. Thomas, Alex en Bart keken op de borden 1, 3 en 4 tegen gemiddeld 180 pluspunten aan. Pascal trof op bord 2 een gelijkwaardigere tegenstander.
Thomas veroorloofde zich met zwart een kleine onnauwkeurigheid in de opening en kreeg een wit paard op e6 op bezoek inclusief een pion minder. Dat het toch spannend en lastig was blijkt uit het verdere verloop, 16 zetten in twee uur, net als Alex en Bart. Het voordeel was uiteindelijk toch groter dan in eerste instantie gedacht en Thomas moest zich gewonnen geven, 0-1.
Pascal had in dezelfde tijd al veel meer zetten gedaan, 27, kwam desalniettemin wat pionnen achter en wikkelde, met een tegenstander in lichte tijdnood, af naar een remisestelling: 0,5-1,5.
Bij Alex leek het gelijk op te gaan en ook Bart leek een goede stelling te hebben, echter de uitslagen van de beide partijen lagen maximaal uit elkaar. Alex kreeg zijn tegenstander met subtiele zetten op de knieën en Bart moest, ondanks een klein ruimteoverwicht, zijn koning omleggen. Eindstand derhalve: EGS A – De Drie Torens A 1,5-2,5.
Op maandag 14 november speelt EGS A uit tegen De Kentering A, op dit moment samen met De Drie Torens A koploper in klasse B1.
Op 18 oktober speelde EGS B thuis tegen Checkmate A uit Weert voor het eerst in de eerste klasse van de avondcompetitie.
Vorig jaar was het team in het debuutseizoen gelijk kampioen geworden, waardoor er nu een loodzwaar seizoen aankomt. Zo was het verschil in de tweede ronde (de eerste ronde hadden we een bye) bijna 300 punten.
Het begon nog goed voor de thuisploeg: Bram van de Vrande is de laatste weken goed in vorm en liet dat ook nu weer zien. Hij kwam op bord 4 goed uit de opening en kon daardoor zijn stukken actiever neerzetten. Er was echter wel een geïsoleerde c-pion overgebleven, die later in de partij enorm zwak zou kunnen worden. Daarom besloot Bram remise aan te bieden en zijn tegenstander nam dit terecht aan.
Pieter Couwenberg kon zijn goede vorm van de laatste maanden niet volhouden. Hij kwam met zwart nog redelijk uit de opening, maar na een onnauwkeurigheid in het middenspel werd de witte aanval te sterk en konden de stukken in de doos.
Ook Jasper Kools stond na de openingsfase zeker niet verloren. Zijn tegenstander ging toch vol voor de winst en na de lange rokade volgde er een gevaarlijke aanval over de koningsvleugel. Goed verdedigen was niet meer mogelijk en een snelle tegenaanval zat er ook niet in, dus dan kan je nog maar één ding doen: opgeven.
Dat laatste kon Robin Verhoeven niet veel later ook doen op bord 1. Hij kwam heel slecht uit de opening waarin een rokade al snel onmogelijk bleek. Na lang tegenspartelen was de stelling toch niet meer te redden.
Zoals verwacht bleek Checkmate een maatje te groot: 0,5-3,5.
Volgende ronde speelt EGS B uit tegen WLC A, het team dat vorig jaar de titeldroom van EGS A in rook op liet gaan. Tijd voor revanche??
Als je van Eindhoven 2 wint, dan zul je in de volgende ronde toch ook van Eindhoven 3 winnen? Nou, dat bleek in theorie toch een stukje eenvoudiger dan in de praktijk. Maar het lukte wel: EGS 1 won in de Lichtstad met 3,5-4,5 (een halfje minder dan tegen Eindhoven 2). Iets verder naar het noorden, in Son en Breugel, bleek voor EGS 2 weinig te halen. De thuisploeg won met 6-2.
Het was voor EGS 1 een middag vol onverwachte wendingen. Na een uur leek Bart Plasmans op bord 1 onderweg na een vlotte zege, maar juist hij was uiteindelijk als laatste nog bezig en verloor zelfs een schier onverliesbaar toreneindspel met een pion meer (nou ja… helemaal op het eind een pion minder). En ook Cas Overzier had al gauw een op het oog verpletterende aanval op touw gezet waarin het slechts een kwestie van tijd leek tot hij de beslissende slag uit zou delen. Maar helaas, ook hier keerden de kansen scoorde EGS een nul.
Gelukkig gebeurde dat ook in Goirles voordeel. Jasper van Dalen had een pion geïnvesteerd in een aanval, maar leek die na veel geruil gewoon achter te blijven. Tot zijn tegenstander toch besloot open huis te houden en Jasper uitnodigde een winnende combinatie op touw te zetten. Alex van Lanen wist in de tijdnoodfase van zijn opponent zo veel chaos op het bord te creëren dat die zijn zorgvuldig opgebouwde materiële voorsprong pardoes teruggaf: remise. En ook de puntendeling van Thomas Kools was meer dan waar de omstanders op hadden gerekend.
Dat alles gevoegd bij fraaie winstpartijen van Bram van Huijgevoort en Robin Verhoeven en een zwaarbevochten remise van Rick van Loy zorgden voor 4,5-3,5. EGS 1 heeft zich met de twee achtereenvolgende zeges op Eindhoven opgewerkt naar een vierde plek in de Promotieklasse. Daarmee wordt de ontmoeting met Checkmate (tweede) in de volgende ronde een heuse topper.
Om Son en Breugel – EGS 2 nou een topper te noemen, gaat misschien wat ver. Maar het was wel een treffen tussen twee teams die hun eerste wedstrijd hadden gewonnen. Helaas kon Son en Breugel het riante ratingverschil ook in de praktijk te brengen. Aan ieder bord kreeg de EGS-er een speler met hogere rating voorgeschoteld (behalve op zeven waar Simon de Knegt en zijn tegenstander beiden nog ongerate zijn).
Maarten de Wit was de enige die het ongelijk van professor Elo aan kon tonen door zijn sterker geachte opponent te verslaan. Bram van de Vrande en Nico Dignum voegden ieder nog een half punt aan het Goirlese totaal toe. Dat was niet weggelegd voor Jasper Kools, Pieter Couwenberg, René van den Bosch, Simon de Knegt en Ben Elswijk. In de volgende ronde tegen OSV 3 kunnen zij revanche proberen te nemen.
Vol goede moed en met precies 7000 Elopunten op zak toog EGS A op maandagavond naar Rosmalen voor de confrontatie met De Kentering A. Een enigszins ongelijke strijd, immers De Kentering had al twee keer gewonnen (en EGS niet) en had 461 Elopunten meer meegebracht; op papier was op alle borden de Kenteraar sterker. Desalniettemin werden er op alle borden spannende partijen gespeeld. Op alle borden? Nee, op bord vier was het gezapigheid leidend tot remisigheid. Noch Maarten met de zwarte stukken noch zijn tegenstander wisten enige vorm van spanning op te brengen; Luxemburg-Nederland zonder doelpunten dus.
Alex wist met de zwarte stukken op bord twee wel een spannende pot op de schaakmat te leggen. Dubbele 0-0-0 gaf al aan dat er niet op de 0-0 gespeeld werd. Op beide flanken werd er stevig geschoven en gemanoeuvreerd wat leidde tot een ongebalanceerde stelling met weinig houvast. Na het opruimen van bijna alle stukken bleef een K+T+6p (ieder) eindspel over dat, vanwege de pionnenstructuur, enigszins in het nadeel van Alex leek. Echter, toen alles van het bord leek te gaan, bleef er zegge en schrijven één pionnetje over naast de beide koningen: de zwarte a-pion, de Alex-pion dus. En die kon recht en ongehinderd op het promotieveld af. Tussenstand na twee partijen 0,5-1,5.
Bart had met de witte stukken gekozen voor het Niet-Doen-Gambiet overgaand in de Oef-Wat-Naar-Attack, of zoiets. Max Verstappen in de regen schaak. Een witte toren voor de stelling op f3 en allemaal zwarte lopers op het middenveld. Het leek er op dat dit alles een stuk zou gaan kosten, maar Bart wikkelde af naar twee pionnen minder: K+T+L+6p vs K+T+P+4p. Het leek een hopeloze strijd. Desalniettemin bleef Bart lang actief spelen en bezorgde zijn tegenstander de nodige hoofdbrekens die toch niet voldoende waren voor een ander resultaat dan verlies van de partij. Hiermee was het 1,5-1,5.
Thomas speelde op bord een met de witte stukken een zware partij. Er gingen dames, twee torens, drie paarden en een loper van het bord en er ontstond een drukke stelling met alle pionnen nog op het bord. Door al dat geruil was er een pionnenmuur op d3 tot en met d6 ontstaan die het speelveld doormidden kliefde. Grootste nadeel van deze muur was dat Thomas wat minder ruimte had en (daardoor) een witveldige loper die niet heel veel kon. Toen de stelling op de koningsvleugel open ging, kostte dat Thomas een pion en uiteindelijk (helaas) de partij. Eindstand 2,5-1,5.
Door dit resultaat lijkt het alsof EGS A inmiddels EGS 1,5 is geworden. Met drie van de zeven wedstrijden achter de rug en nog een paar zware wedstrijden voor de boeg, lijkt handhaving in deze klasse lastig zij het niet onmogelijk.
De volgende wedstrijd is op 6 december thuis tegen Eindhoven A.
Afgelopen weekend nam Maarten voor de vierde keer deel aan het Haags Weekendtoernooi. Dit toernooi wordt jaarlijks in november door (de) drie Haagse schaakverenigingen, inmiddels voor de 13e keer, georganiseerd. Voor Maarten betekent dit toernooi een logeerpartij bij zijn zus, vijf schaakpartijen en een zaterdagavond met een biertje op de bank.
Met 118 inschrijvingen was het toernooi net niet vol. Maarten speelde in de B-groep (1800 en lager) en wist drie keer te winnen, twee keer te verliezen (een keer in gewonnen stelling door tijdnood) en een keer te bye-en. Daarmee was de eindscore 3,5 uit 6 wat hem een 28e plek in een veld van 86 schakers opleverde.
Het toernooi (de A-groep) werd overigens met 5,5 uit 6 gewonnen door Frans Konings, Stukkenjager en oud-simultaangever bij EGS.
Konden we maar elke ronde tegen Eindhoven spelen, verzuchtte EGS 1 na twee opeenvolgende zeges op Eindhoven (2 en 3). Nu zijn de Eindhovense teams op voor de rest van het seizoen, maar EGS kreeg dit keer een andere favoriete tegenstander op bezoek: Checkmate. Twee jaar geleden pakte EGS daar zijn allereerste punt ooit in de Promotieklasse, vorig seizoen werd het een spectaculaire 7-1 en ook dit keer liep het goed af: 4,5-3,5 voor EGS. Het tweede dolf helaas met dezelfde marge het onderspit tegen de gasten van OSV 3 uit Oss.
Hoewel EGS een goede score tegen de Limburgers heeft staan, is Checkmate op papier toch echt de sterkere ploeg. Maar vanaf het begin zag het er goed uit voor EGS. Rick van Loy kwam al vlot een stuk voor en was daarna nooit meer in gevaar. Cas Overzier had een veelbelovende aanval, maar besloot, gezien zijn slechte ervaringen in eerdere rondes, met remise in te stemmen. En ook Robin Verhoeven kwam in een soort eeuwig schaak terecht en deelde het punt.
Er was ook slecht nieuws. Op bord 1 ging het mis bij Jasper van Dalen. Zijn tegenstander was goed op de hoogte van de nuances in Jaspers gambietvariant en kon de 2-2 binnentikken. Alex van Lanen leek een veelbelovende aanval over de open h-lijn op touw te zetten, maar moest toch in remise berusten. En omdat ook Bart Plasmans een goede stelling in een verliezende zag veranderen, werd het toch nog een spannende ontknoping.
Gelukkig voegde Thomas Kools ongeveer gelijktijdig een Goirles punt aan het totaal toe. In een onoverzichtelijke stelling viel de vlag van zijn tegenstander. Daarmee richtten alle blikken zich op Bram van Huijgevoort, die een pion extra had in een toreneindspel. Als je iemand bij EGS aan mag wijzen om zoiets tot een goed eind te brengen, is het Bram wel. En jawel, dat deed hij ook: 4,5-3,5 dus.
EGS 2 hoopte in ronde 3 tegen OSV 3 een stap te zetten richting de bovenkant van de ranglijst. Maar het kwam tot de conclusie dat het gevaarlijkste deel van een Os(s) de staart is: aan de onderste vier borden scoorden de gasten 3,5 punt. Simon de Knegt, Ton Krugers en Rob van Esch moesten alle drie een nederlaag slikken. Frans Leijtens, als laatste overgebleven, knokte zich uit verloren stelling nog naar remise (maar dat was op dat moment in zekere zin dus toch een Osse zege).
In de tussentijd hadden de topborden van EGS wel iets terug gedaan, maar net niet genoeg. Bram van de Vrande hield een stelling met een pion minder remise, Maarten de Wit kwam ook niet verder dan een puntendeling. Jasper Kools en Pieter Couwenberg stuurden hun witte stukken wel naar twee fraaie zeges: 3,5-4,5 voor OSV 3 derhalve.
De volgende ronde, de laatste van 2016, is opnieuw een thuiswedstrijd. EGS 1 ontvangt Garde, EGS 2 neemt het op tegen De Oude Toren 2.
.. en Rob heeft 17 foto’s gemaakt. (zie Fotoalbum)
Het jaar 2016 loopt op zijn eind. Dat betekent dat het weer tijd wordt voor de jaarlijkse eindejaarsschaakavond van de Eerste Goirlese Schaakclub. Schaakcafé Hof van Holland opent daarvoor dit jaar zijn deuren op dinsdagavond 27 december.
Ons jaarlijkse open huis is traditiegetrouw een mooie gelegenheid om bij te praten met oude schaakvrienden of om nieuwe te maken. Ook niet-leden zijn van harte welkom, we hopen ze op deze avond te laten proeven van het schaken bij EGS. Dus ken je schaakliefhebbers in je omgeving, aarzel dan niet om ze uit te nodigen om mee te komen.
Er wordt tijdens de eindejaarsschaakavond vanaf ongeveer 20.00 uur een snelschaaktoernooi georganiseerd, maar voor de minder gehaaste schakers is er ook de gelegenheid om een lange partij te spelen. Aanmelden is niet nodig, gewoon binnenlopen is mee (kunnen) doen. We hopen dat veel schakers voor deze gelegenheid naar Hof van Holland komen (voor wie het niet kent: Tilburgseweg 83, Goirle).
Het lijkt wel of het niet echt mag lukken dit najaar voor de drie EGS teams die actief zijn in de avonduren. Halverwege de avondcompetitie (EGS A vier partijen en EGS B drie partijen gespeeld) is er goed geschaakt maar zijn er geen matchpunten verdiend. In de NBSB-bekercompetitie heeft EGS dan wel -beperkt- geschiedenis geschreven door de tweede ronde te halen, maar daar is dan ook alles mee gezegd.
Die tweede ronde werd vorige week gespeeld in Steensel alwaar tegen het team van De Kemppion een 3-1 nederlaag de boeken in ging. Thomas wist als enige (sic) te winnen vanuit het soort stelling dat we vaker bij hem zagen: alle pionnen lang op het bord en dan als een soort dammer de tegenstander klem zetten en dan een gaatje wurmen om het pleit definitief te beslechten. Het gat zat dit keer op de a-lijn en twee torens verdrongen zich om de stelling van de tegenstander te ondermijnen.
Pascal, Bart en Maarten verging het anders, immers zij verloren. Tekenend is de opmerking van Pascal achteraf: Ik dacht wat moois te zien, maar het klopte niet. Een mooie tegeltjeswijsheid die zomaar bij iedere schaker aan de muur kan.
De dag na Sinterklaas kwam Eindhoven A voor de reguliere wedstrijd in poule B1 langs in het Hof van Holland. Won vorig seizoen EGS A uit in Eindhoven nog met 3,5-0,5, nu waren de rollen omgedraaid. Niet erg verwonderlijk, want het 040-team was op vier plaatsen gewijzigd en EGS op één. Voor de statistici: de bezoekers brachten bij elkaar bijna 1000 ELO punten meer mee.
Toch werden er spannende partijen gespeeld die pas laat op de avond beëindigd werden. Bart leek een stevige aanval op de damevleugel te kunnen pareren, echter nadat er enkele pionnen geruimd waren en daardoor zijn koning wat op de tocht kwam te staan was het voorbij. Alex speelde een stevige manoeuvreerpartij waarbij zijn tegenstander langzamerhand toch net effe de overhand kreeg en won.
Maarten had lang een gelijke stelling op het bord tegen een tegenstander die veel tijd verbruikte maar die dat denken beloond zag in centrumpionwinst en in het uiteindelijke eindspel in loper- en partijwinst.
Pascal speelde een ander soort partij: na een half uurtje waren de dames en een setje lichte stukken al van het bord en was het eindspel begonnen. Eerst veel actie op de damevleugel aan de overzijde die zich verplaatste naar de koningsvleugel aan de eigen zijde. Dit alles leidde tot remise na ruim 60 zetten. Een mooie prestatie tegen een op papier sterkere tegenstander. Maar goed, schaken speelt zich af op het bord en niet op een velletje.
Voor dit kalenderjaar zit het er op, EGS A speelt de volgende wedstrijd, ronde 5, op dinsdag 24 januari uit tegen De Kentering.
Dinsdag 6 december werd alweer de vierde ronde van de avondcompetitie gespeeld: HSC B kwam op bezoek. Ook nu hadden we per bord gemiddeld een ratingverschil van 350 punten, dus we wisten dat het weer een zware avond zou gaan worden.
Jasper had geen goede dag en zijn tegenstander wist daar wel raad mee. De zwarte dame viel een toren op h1 en een pion op a2 aan, terwijl Jasper al lang had gerokeerd. Jasper besloot de toren te offeren met de hoop dat de dame op h1 kon worden ingesloten. Dit viel echter tegen, want de dame wist op een of andere manier toch te ontsnappen. De overgebleven stelling was niet speelbaar meer voor wit, waardoor HSC al vroeg op voorsprong kwam.
Pieter kwam op bord 3 wel actief uit de opening en kon zijn zwarte toren op f2 krijgen in combinatie met twee gevaarlijke lopers. Die lopers zagen er zo sterk uit dat Pieter besloot zijn toren te offeren om zo mat te forceren. Zijn tegenstander kon echter een loper blokkeren, waardoor alle matdreigingen wel weg waren. Zo ontstond er een eindspel met een volle toren minder en daarmee een verloren strijd: 0-2
Daardoor zou Bram moeten winnen op bord 4 om nog kans te hebben op een matchpuntje, maar dat zat er nooit in. Beide spelers bouwden hun stelling rustig op en zo bleef het lange tijd redelijk gelijk. Naarmate de partij verder vorderde, werden de zwarte stukken steeds actiever en na een wat mindere zet van Bram stortte zijn stelling in.
Op bord 1 liet Robin zijn pionnen op de koningsvleugel al snel oprukken, maar daardoor werd de damevleugel vrij zwak. De tegenstander ging dan ook aan die kant aanvallen, maar aangezien bijna alle lichten stukken al van het bord waren, was dit net te verdedigen. Nadat de laatste paarden van het bord gingen, kreeg Robin in de tijdnoodfase nog winstkansen door matdreigingen op de onderste rij. Hij miste echter een kansrijke 40e zet, waardoor eeuwig schaak de enige optie was: 0.5-3.5.
Zo verliest EGS B voor de derde keer met 3.5-0.5. Daarmee blijft het doel om geen wedstrijd met 4-0 te verliezen in zicht, maar dat wordt vooral tegen HMC A in ronde 6 nog heel moeilijk. Eerst nog op dinsdag 24 januari uit tegen De Combinatie A, die ook op 0 matchpunten staan.
Het was de zaterdag van bijna voor EGS. En dan bedoelen we niet bijna kerst, hoewel ook dat op gaat. Voor EGS 1 een middag van bijna gewonnen. Maar niet helemaal, het werd 4-4 tegen Garde. En van net niet 8-0 voor EGS 2: de bijna-buren van De Oude Toren uit Berkel-Enschot werden met 7,5-0,5 in de pan gehakt.
Laten we voor de verandering maar eens met het tweede beginnen. Die waren immers ook het eerste klaar. Alle acht de partijen in EGS 2 – De Oude Toren 2 waren al geëindigd, toen alle acht de spelers van EGS 1 nog volop bezig waren. In een vloek en een zucht stond EGS met 3-0 voor. Bram van de Vrande strafte de fouten van zijn razendsnel spelende opponent af met een keurige matcombinatie, Rob van Esch maakte ook al vlot materiaal buit en René van den Bosch had weinig moeite om een eindspel met een volle toren extra te winnen. Tijd voor Pieter Couwenberg om remise aan te bieden, wat zijn tegenstander (waarschijnlijk terecht) aannam.
Jasper Kools en Maarten de Wit waren de volgende twee die tot scoren kwamen. Bij Jasper zag het er even penibel uit, maar toen de mataanval van zijn tegenstander niet doorsloeg, ging die van Jasper wel als een mes door de boter. De partij van Maarten tegen oud-EGS’er Peter Ansems leek lang in evenwicht, maar ook deze kantelde in Goirles voordeel. Met de matchzege al lang en breed binnen werd de feestvreugde alleen nog maar groter toen Ben Elswijk en Frans Leijtens ook een puntje in de wacht sleepten.
Goed, acht partijen afgelopen, acht nog te gaan. Helaas gaven die van EGS 1 een diverser beeld te zien. Na lang niks werd het bijna in één klap 2-2. Rick van Loy en Ard van Beek hadden hun tegenstander uiteindelijk toch in steeds grotere problemen kunnen brengen, met een zege tot gevolg. Jasper van Dalen en Alex van Lanen deden allebei een stuk in de aanbieding, een cadeau dat hun tegenstanders met beide handen aannamen.
Robin Verhoeven kwam remise overeen aan bord vijf, maar Erik Hamers redde dat in een eindspel met een pion minder net niet: 2,5-3,5. Zo waren Bram van Huijgevoort en Thomas Kools nog over. In gloeiende wederzijdse tijdnood had Bram het geluk dat zijn tegenstander in veelbelovende stand een toren wegblunderde, en de kunde om dat af te straffen en de stelling vervolgens in een mum van tijd van elk tegenspel te ontdoen.
Het was weer gelijk. Thomas en zijn tegenstander hadden wel de veertig zetten in twee uur gehaald en konden er nog eens goed voor gaan zitten. Thomas had materieel het overwicht: een dame tegen toren en loper. Maar de stelling (met een gevaarlijke vrijpion voor de Garde-man) was er niet naar om te winnen, sterker nog: waarschijnlijk had Thomas zelfs kunnen verliezen. Uiteindelijk eindigde de partij in zetherhaling en dus remise. En zo werd het 4-4 tegen Garde, een team waar EGS de afgelopen twee seizoenen een keer van verloor en een keer van won (en ook dit keer eerder had kunnen verliezen dan dat er winst in zat).
Aan het eind van de eerste seizoenshelft staat EGS 1 daarmee in de subtop van de Promotieklasse. EGS 2 is een degelijke middenmoter in klasse 3B.
.. en Rob heeft 16 foto’s gemaakt. (zie Fotoalbum)
De thuisblijvers hadden weer eens ongelijk, bij de 2016-editie van Schaakcafé Hof van Holland. In een gezellige drukte werden tientallen snelschaakpotjes en een enkele lange partij afgewerkt.
Echt een winnaar is er niet bij het Schaakcafé. Maar Rick van Loy zal toch tevreden zijn dat hij de op papier sterkste poule won met een score van 4 uit 5. Terwijl hij snel van Erik Hamers won, verloren Ricks mede-koplopers Jan Douwes en Pascal Graafmans in de slotronde van respectievelijk Bram van de Vrande en Bart Plasmans.
Wim Bressers deed het oud-leden-aspect van het Schaakcafé eer aan door een van beide andere poules te winnen. Tegenwoordig schaakt hij in Oss bij OSV en is het duidelijk niet verleerd: 4,5 uit 5. Wim bleef Eddie Franken, Maikel Bloks (ook OSV), Peter Paul van der Schoot, Jaap Touw en Mark van der Schoot voor. In de derde, EGS-getinte poule won Alex van Lanen, ook met 4,5 punt, voor Sjeng Houben, Henk Renders, Pieter Couwenberg, Frans Brock en Rob van Esch.
Twee aanwezigen kozen ervoor om de hectiek van het snelschaken langs zich heen te laten gaan. Ronald Kloeg (De Wilde Dame) en Frans Leijtens speelden twee lange(re) partijen, die beiden door Ronald werden gewonnen.
Hij startte indrukwekkend met 5 uit 5. Maar het half punt dat hij erop deed volgen in de laatste twee rondes van het Stukkenjagers Kersttoernooi, deed Ard van Beek de das om. Hij werd, nog steeds knap, gedeeld tweede in de B-groep van dat toernooi. Hans van Iersel, die Ard zijn enige nul bezorgde, ging met de titel aan de haal, zoals je in de eindstand kunt zien.
Ard was niet de enige EGS’er die meespeelde in Cinecitta. René van den Bosch veroverde met 3 uit 7 een plekje in de brede middenmoot, met een tpr van 1609, waar René tevreden mee mag zijn.
O… en Maarten de Wit speelde ook mee. Maar laten we het maar gewoon bij die constatering houden.
Pieter Couwenberg en Alex van Lanen togen ook dit jaar in het gezelschap van oud-EGS-lid Guus Vermeulen naar Wijk aan Zee om topgrootmeesters als Magnus Carlsen en Anish Giri een kijkje in de Goirlese schaakkeuken te bieden. Of ze daar veel van mee hebben gekregen valt te betwijfelen, wel wist Guus een heuse Van Foreest (het jongere broertje van…) én een Noteboom (onbekend of hij ook familie is van…) te verslaan.
Alex boekte ook succes: met 2 uit 3 (een keer winst en twee remises) won hij zijn groep 4Q, waar hij op papier de nummer twee geplaatst was. Pieter had in 6J de hoogste rating, maar maakte die maar in één van de drie partijen waar. Met een enkel punt moest hij genoegen nemen met een gedeelde derde plek. Alle details vind je op de site van Tata Steel.
Terwijl Pieter en Alex de eerste ronde van hun weekendvierkamp afwerkten, werd er ook dichter bij huis gespeeld. In de uitslag van alweer de vijfde ronde van de Tilburgse snelschaakcyclus (gespeend van enige vorm van bijgeloof gepland op vrijdag de dertiende) treffen we maar liefst vier EGS-spelers aan. Hun score, van onder af: Bram van de Vrande 2,5 uit 10, Rick van Loy 4, Robin Verhoeven en Thomas Kools beiden 5. De totale stand is op de altijd fraai geïllustreerde website van SG King te vinden.
In het toernooi om de EGS-beker is het veld inmiddels gereduceerd tot vier kanshebbers. Na de kwartfinales van dinsdag gaan twee aanstormende talenten en twee gevestigde namen onderling uitmaken wie het bekertoernooi van het seizoen 2016-2017 wint.
Twee kwartfinales waren binnen twintig zetten bekeken. Jasper Kools voelde zich duidelijk beter thuis in de gekozen variant van het Scandinavisch dan onze huis-Scandinaviër Maarten de Wit. En Alex van Lanen paste een openingstruc waar hij in Wijk aan Zee nog zelf in was getrapt nu met succes zelf toe tegen Pieter Couwenberg.
Op de andere twee borden duurde het wat langer voor er een beslissing viel. Pascal Graafmans zag zijn kans schoon om revanche te nemen op Rick van Loy, die hem vorig seizoen in de strijd om clubkampioenschap én GOK zo dwars had gezeten. Bram van de Vrande zorgde ten slotte voor de surprise van de kwartfinales door gedecideerd Frank Swagemakers terzijde te schuiven.
Het jaar 2017 is al even onderweg, maar toch was het pas in februari tijd voor de eerste competitieronde. En het nieuwe jaar is goed begonnen: EGS 1 én 2 wonnen allebei.
Het eerste ging op bezoek bij Stukkenjagers 4. Een team met veel bekenden, van onderlinge toernooien als GOK, GWK en Stukkenjagers Open. Desondanks liet Ard van Beek zich Kien-en, hij werd compleet overlopen in een spectaculaire aanval. Gelukkig had Rick van Loy ongeveer even voortvarend het feestje van Lex Karstens (voor de partij gehuldigd voor 200 externe partijen voor Stukkenjagers) verpest en was het dus 1-1. Robin Verhoeven remiseerde met Carel van Alphen, maar daarna kantelde de wedstrijd in Goirles voordeel.
Cas Overzier zette EGS op voorsprong met een overtuigende zege op Jan Otten. Alex van Lanen voegde er een punt aan toe versus Joost op ’t Hoog. In de laatste drie partijen waren de vooruitzichten aan EGS-zijde over het algemeen het meest rooskleurig, maar uiteindelijk kwamen er drie halfjes op het uitslagenformulier. Thomas Kools zag Jean Marie Wildeboer Schut slim verdedigen, Bram van Huijgevoort stelde tegen Erik van Ingen de matchzege veilig en Bart Plasmans ging tot het gaatje in een dame-eindspel, maar Guus Vermeulen vond een eeuwig schaakmechanisme.
Zo werd de wedstrijd dus in feite beslist door de drie EGS-spelers die in een recent of minder recent verleden ook lid van Stukkenjagers waren.
EGS 2 kampte met grote personele problemen. Dat leidde ertoe dat er, ondanks de ruime selectie, een bord leeg bleef in Steensel, waar Kemppion 2 zijn thuiswedstrijden afwerkt. Maar het overgebleven zevental liet zich daardoor niet kisten. Weliswaar had teamleider Bram van de Vrande blijkbaar bij zijn zoektocht naar een achtste speler zoveel energie verspeeld, dat hij op het bord niet scherp genoeg meer was, maar zijn team (Jasper Kools, Erik Hamers, Maarten de Wit en Rob van Esch) zorgde voor een snelle 2-4 voorsprong. Nico Dignum had de winnende treffer op de schoen, maar blunderde zijn dame weg waardoor het nog spannend werd. Pieter Couwenberg haalde uiteindelijk toch het beslissende halve punt binnen: 3,5-4,5.
Je hebt van die schakers (ik zal eerlijk toegeven, ik ben er zelf een van) die elke drie maanden meteen de ratingswebsite ophalen als de cijfertjes weer ge-update zijn. Zo was 1 februari een mooie dag, een fraai plusje. Twee weken later kreeg ik de rekening gepresenteerd, tijdens een speciale versie van de thema-avond van EGS. Resultaat: 1 schamel puntje uit 5 partijen.
Op de agenda stond voorgift-schaak, naar voorbeeld van een evenement rondom het NK schaken van afgelopen jaar. Het idee: de hoger gerate speler moet zijn tegenstander een voorgift geven, gebaseerd op het onderlinge ratingverschil. Dat kan verschillen van ‘beginnen met twee zetten’ tot een pionnetje of twee minder tot, in een extreem geval, een volle dame. Zie de tabel in de link voor de volledige verschillen en uitleg.
Tien EGS-ers waren zo gek (of verstandig?) om deel te nemen aan dit schaakexperiment, variërend in rating van 1909 (ik zei de gek) tot 1245. En de samensteller van de voorgift-tabel kan tevreden zijn, aangezien drie rating-middenmoters na vijf rondes in de top drie eindigden. Blijkbaar zijn die voorgiften toch goed afgestemd. Of, dat kan ook de conclusie zijn: dit drietal is eigenlijk veel sterker dan hun huidige rating…
Hoe dan ook: Maarten de Wit won, hij buitte vier keer zijn voorgift ten volle uit en in die ene partij dat hij zelf een voordeeltje in moest leveren sleepte hij remise uit het vuur. René van den Bosch werd tweede, Jasper Kools nummer drie.
Eindstand:
1. Maarten de Wit (rating 1508), 4,5
2. René van den Bosch (1483), 4
3. Jasper Kools (1545), 3,5
4. Bart Plasmans (1705), 3
Rob van Esch (1245), 3
6. Bram van de Vrande (1429), 2,5
7. Sjeng Houben (1570), 2
8. Pieter Couwenberg (1647), 1,5
9. Alex van Lanen (1909), 1
10. Ton Krugers (1261), 0
Net zo traditioneel als het Druiventros rapidschaaktoernooi – het toernooi dat jaarlijks wordt georganiseerd door De Oude Toren uit Berkel-Eschot – zelf, is ook de deelname van een of meerdere EGS’ers aan dit toernooi een zekerheidje. Dit jaar was sprake van een ruime (en heel gezellige) delegatie van negen leden afgevaardigd: Robin Verhoeven en Thomas Kools in de A-groep (vanaf 1800), Erik Hamers en Bart Plasmans in de B-groep (tussen 1800 en 1600), en Rob van Esch, Jasper Kools, René van den Bosch, Maarten de Wit en Bram van de Vrande in de C-groep (onder 1600).
In de A-groep presteerde Thomas naar behoren. Met drie punten uit zeven partijen tegen op papier iets sterkere tegenstanders lag het resultaat ongeveer in lijn met de verwachtingen. Dit kan niet worden gezegd van het toernooi van Robin. Hij wist met gedegen spel 4.5 punt bij elkaar te schaken, wat genoeg was voor een gedeelde zevende plaats, een knappe prestatie in het sterke veld waarin werd geopereerd.
Bart en Erik toonden zichzelf stabiele middenmoters in de B-groep. De rapidkampioen van EGS (eerstgenoemde) skrunchte zichzelf naar een score van 50%, waar Erik met een halfje minder genoegen moest nemen. De grootste groep EGS’ers presenteerde zich in de C-groep, waarin René van den Bosch een uitstekende dag kende en op het podium eindigde met 5.5 punt. René was echter niet de enige die een prima resultaat neerzette in de C-groep, ook Maarten (5), Bram (4) en Rob (4) wisten met scores boven de vijftig procent te eindigen. Jasper had misschien iets meer van zijn toernooi verwacht maar wist toch met een score van 3 punten de “schade” iets te beperken.
Alsof dit allemaal nog niet genoeg was, wisten zelfs nog een aantal der onzen in de prijzen te vallen bij de loterij. De volledige standen zijn terug te vinden op de site van De Oude Toren.
In een duel in de kelder van avondklasse 1B is EGS A er niet in geslaagd de rode lantaarn over te dragen aan de gasten van Veldhoven. Het gelijkspel was hiertoe niet toereikend. Hierdoor moet in de laatste ronde worden gewonnen van Baronie en moeten er nog wat wedstrijden worden verloren door concurrenten om te voorkomen dat het avond-vlaggenschip degradeert.
Nu naar de wedstrijd, die vrij exemplarisch was in het seizoen van net niet (voor de iets minder fanatieke fans, EGS A verloor dit seizoen al vier van de vijf wedstrijden met de kleinst mogelijke marge van 2.5-1.5). Winst was een prettig resultaat geweest om alles in eigen hand te houden, maar uiteindelijk zat er nooit veel meer in dan de 2-2.
Het eerste resultaat kwam van het staartbord: Bart kwam goed uit de opening maar begon iets te fanatiek stukken te ruilen waardoor zijn voordeel verdampte. Tot overmaat van ramp verdwaalde zijn toren ook nog eens in een labyrint van pionnen waardoor de stelling onhoudbaar werd voor Bart: 0-1. Nog geen 10 minuten later konden Thomas en zijn tegenstander zich ook naar de bar begeven. Na een Russische opening was een symmetrische stelling ontstaan waarin iedere vorm van spanning ver te zoeken was. Toen Thomas’ tegenstander een logisch ogende pionzet deed kon Thomas met een röntgenaanval op toren en dame een kwaliteit winnen, waardoor laatstgenoemde de partij snel kon verzilveren: 1-1.
Vervolgens was het even wachten op de volgende uitslagen. De partij waarvan al vroeg op de avond kon worden voorspeld dat hij een winnaar zou krijgen was die van Alex op bord 3. Al snel in een toch al scherpe variant kwam zijn opponent met een interessant stukoffer op de proppen. De aanval die daaruit voortvloeide bleek echter net te weinig snelheid te bezitten en Alex was in staat de dreigingen tijdig te neutraliseren, waarna zijn materiële voordeel de doorslag gaf: 2-1.
De alerte lezer kan inmiddels al een “educated guess” wagen over wat de uitslag was op het topbord. Pascal kreeg van doen met een tegenstander die zich vaardig toonde met een degelijke variant van het Italiaans. Ondanks verwoede pogingen om spel te creëren kon Pascal niet voorkomen dat zijn tegenstander de druk op de koningsvleugel steeds verder opvoerde, druk waaronder hij uiteindelijk bezweek: 2-2. Hierdoor heeft EGS A degradatie niet meer in eigen hand, maar winst tegen Baronie B in de laatste ronde zou bij verlies van Veldhoven tegen koploper De Drie Torens zou toch nog handhaving betekenen. Zoals Cruijff nooit zo mooi zei: “Het schaakbord is vierkant en we zien het wel.”
Op dinsdag 21 februari speelde EGS B alweer de zesde ronde van de avondcompetitie tegen het sterke HMC A. Vorige ronde hadden we van concurrent De Combinatie verloren (2,5-1,5, winst Jasper, remise Bram, verlies Pieter en Robin), waardoor we bij nog een verlies definitief laatste zouden eindigen in de poule. Het was tegen HMC echter niet de vraag óf we een matchpunt zouden kunnen halen, maar óf dat we ergens nog een half bordpuntje konden sprokkelen. Dat is moeilijk genoeg, want HMC nam 4 2000+ spelers mee naar Hof van Holland, waaronder zelfs een grootmeester.
Pieter had op bord 1 de pech (of het geluk, want hoe vaak speel je nou tegen een grootmeester) dat hij tegen GM Twan Burg mocht spelen. Pieter speelde zoals gewoonlijk Siciliaans en de HMC-er besloot er rustig op los te offeren, waardoor er al snel een zeer moeilijk te verdedigen stelling ontstond. De aanval was misschien nog net te overleven, maar het zag er zo gevaarlijk uit dat Pieter besloot op te geven. De partij is samen met een verslagje te zien op de site van HMC.
Jasper speelde met wit een Caro Kann tegen Guido Jansen(2179), waarin zijn stukken iets actiever kwamen te staan. Er leek weinig aan de hand, totdat er een pion in het centrum naar voren liep en ineens een paard en een loper aanviel. Dit stukverlies is tegen zo’n tegenstander niet meer goed te maken, dus ook Jasper was redelijk snel klaar.
Bram speelde zoals afgesproken tegen Thomas Mollema(2214). Bram had zich dus goed voorbereid en dat wierp zijn vruchten af. Hij verloor weliswaar een kwaliteit, maar zijn stuk kwam veel actiever te staan dan de zwarte torens. Zo liet Bram zijn tegenstander nog even flink nadenken, maar uiteindelijk werden de torens toch nog actief, waardoor hij zijn koning om moest leggen.
Zo was het verschil bij deze 3 partijen steeds meer dan 600 ratingpunten, maar bij de laatste partij waren er op papier nog wel kansen. Robin kreeg in het middenspel tegen Pierre Smeets(2012) na een redelijk vroege dameruil een mooi paard op f3. Hiermee wikkelde hij af naar een eindspel met een pion meer, maar door een zwakke pionstructuur was die voorsprong snel weer weg. Toen kwamen er weer winstkansen voor de tegenstander, die definitief verdwenen toen er alleen nog maar een witte randpion overbleef: 0,5-3,5.
Zo heeft EGS B nog steeds niet met 4-0 verloren in de sterke poule C1. Dit moeten we alleen nog volhouden tegen DSC A en dan gaan we volgend seizoen in de tweede klasse weer om de matchpunten spelen.
Het inmiddels traditionele tripje van een EGS-delegatie naar het ONK van de Nederlandse Schaakvereniging van Visueel Gehandicapten (NSVG) in Nunspeet is, inmiddels qua resultaten, verre van rooskleurig geweest voor EGS.
Pieter Couwenberg scoorde weliswaar twee punten uit zes partijen, geen slecht totaal, maar werd er wel gedeeld laatste mee in de A-groep. Rick van Loy was titelverdediger, maar kwam niet verder dan een score van vijftig procent. Alex van Lanen haalde weer een punt meer, vier dus, en werd daarmee gedeeld tweede. Maar als nummer 1 op de plaatsingslijst en koploper bij het ingaan van de laatste ronde is dat eindresultaat voor hem ook niet je-van-het. Alle drie de EGS-deelnemers kwamen uit op een TPR van onder hun rating.
Zie voor een uitgebreider verslag de site van de NSVG.
Op zoek naar gezellige en sportieve tegenstanders voor zeven vrijdagavonden? Dan is het Goirles Open Kampioenschap (alias GOK) precies wat je zoekt. En laat EGS nou net op het punt staan te beginnen met de veertiende editie van dit open toernooi…
Voor degenen die het GOK niet kennen, een korte introductie. Op zeven vrijdagavonden (aanvang 20.15 uur) wordt er in het GOK gestreden om de Goirlese open titel. Deelname kost 10 euro (EGS-leden doen gratis mee), de hoofdprijs bedraagt 100 euro. Het tempo: 1.45 uur voor veertig zetten en daarna een kwartier extra. De partijen in het GOK tellen niet mee voor je rating, dus ze bieden voor clubspelers dé gelegenheid om eens vrijblijvend met die nieuwe openingsvariant te experimenteren zonder dat er meteen een berg ratingpunten op het spel staat. De indeling volgens het Zwitsers systeem zorgt er bovendien voor dat je (ongeveer) even sterke en dus interessante tegenstanders krijgt voorgeschoteld.
Maar wanneer gaat dat dan gebeuren? Nou: 3 maart, 24 maart, 21 april, 12 mei, 26 mei, 9 juni en 7 juli. Op vrijdagavond 14 juli is de prijsuitreiking, gecombineerd met een snelschaaktoernooi. Inschrijven voor het GOK kan bij Rick van Loy: r.vanloy@telfort.nl.
Voorlopige deelnemerslijst GOK 2016:
Naam | Club | Rating |
Rudolf Kat | En Passant | 1941 |
Thomas Kools | EGS | 1926 |
Rick van Loy | EGS | 1895 |
Robin Verhoeven | EGS | 1840 |
Bastiaan van de Rijt | Stukkenjagers | 1792 |
Bart Plasmans | EGS | 1705 |
Jeroen van de Rijt | Stukkenjagers | 1689 |
Pieter Couwenberg | EGS | 1647 |
Erik Hamers | EGS | 1635 |
Jasper Kools | EGS | 1545 |
Maarten de Wit | EGS | 1508 |
René van den Bosch | EGS | 1483 |
Bram van de Vrande | EGS | 1429 |
Peter Ansems | De Oude Toren | 1366 |
Rob van Esch | EGS | 1245 |
Frans Brock | EGS | 1106 |
Eddie Franken | – | 0 |
Herma Timmer | – | 0 |
De competitieronde van zaterdag 11 maart heeft voor EGS maar één matchpunt opgeleverd. Dat hadden er twee meer kunnen zijn, als het verschijnsel eeuwig schaak beide teams niet van een punt had beroofd. Daardoor verscheen op het scorebord 4-4 bij EGS – Waalwijk en 3,5-4,5 bij EGS 2 – Kentering 2.
EGS – Waalwijk was een wedstrijd van de wisselende kansen. Jasper van Dalen mocht op bord 1 proberen het Waalwijkse ratingkanon Remco Sprangers te neutraliseren. Dat lukte, zoals verwacht/gevreesd, niet. Robin Verhoeven kwam tot een snelle remise op bord 4. Bram van Huijgevoort, die voor de gelegenheid van plek was gewisseld met Jasper, maakte, zoals verwacht/gehoopt, weer gelijk: 1,5-1,5.
Daarna begonnen het wisselen van de kansen. Cas Overzier had een prettige aanval, maar vergaloppeerde zich en verloor. Rick van Loy zat de hele middag zuchtend en steunend tegen een steeds lastiger wordende stelling aan te kijken, tot hij in het eindspel een beslissende vrijpion kon creëren: 2,5-2,5.
Niks aan het handje, want op de resterende drie borden leken de stellingen allemaal in Goirles voordeel. In geval van Thomas Kools pakte het ook zo uit. Hij versloeg overtuigend de Waalwijkse topscorer Wilbert Schreurs (tot zaterdag 5 uit 5) in een eindspel met een kwaliteit meer. Ard van Beek had zich naar een gewonnen stelling gecombineerd, maar blunderde zijn extra paard weg en vond tot overmaat van ramp ook geen weg naar remise. Bart Plasmans had gelukkig twee pionnen extra in een dame-eindspel. Een gewonnen stelling. Maar… zijn tegenstander brak de koningsstelling over en vond een weg naar eeuwig schaak. Dus remise en 4-4.
Iets soortgelijks was eerder Pieter Couwenberg overkomen in het treffen van EGS 2 tegen De Kentering 2. Een voorbeeldige partij gespeeld, stuk voor, kwestie van afmaken… en ja hoor, ook daar stuurde vervolgens de vijandelijke dame de Goirlese koning heen en weer en werd het remise.
Zodoende werd een spectaculaire comeback van ons tweede in de kiem gesmoord. Nederlagen van Pieter van der Pluijm, Simon de Knegt en Ben Elswijk hadden voor een 0-3 tussenstand gezorgd en na een remise van René van den Bosch was de foutenmarge helemaal nul. Erik Hamers en Bram van de Vrande wonnen echter. En na de onfortuinlijke remise van Pieter kwam Rob van Esch ook niet verder dan een puntendeling.
Zo won De Kentering nipt in Goirle en later op de dag bleek dat door verrassend puntverlies van hun concurrent Son en Breugel daarmee ook het kampioenschap naar de Rosmalenaren gaat in 3B. EGS 2 blijft in die klasse een degelijke middenmoter. EGS 1 blijft derde en mag blijven hopen op een tweede plaats in de Promotieklasse, maar mag dan verder geen punten meer morsen.
De volgende ronde is op 1 april (geen grap). EGS 1 reist dan naar Zundert voor een wedstrijd tegen De Raadsheer 1, het tweede neemt het in Uden op tegen ODI.
De meeste schakers, zeker die bij EGS, kunnen er alleen maar van dromen, een heuse IM verslaan. Thomas Kools is het woensdagavond gelukt. En niet in een simultaan, maar in een gewoon een-tegen-een duel met Herman Grooten in de voorlaatste ronde van het Stukkenjagers Open.
Grooten koos een scherpe openingsvariant en offerde een toren in de veronderstelling dat hij daarna de dame van Thomas in kon sluiten. Maar de IM had een tussenzetje over het hoofd gezien dat onze Beekse troef wel vond. Daarna was het nog even opletten om niet getruct te worden en het punt was binnen!
De hele EGS-delegatie deed het trouwens erg goed in deze ronde van het Stukkenjagers Open. Rick van Loy en Maarten de Wit versloegen in respectievelijk Karel Storm en Toon Mentink hoger gerate tegenstanders en de andere vier-EGS’ers speelden allemaal remise tegen een opponent die op papier sterker is: Nico Dignum tegen Wil Wouts, Bram van de Vrande tegen Toon Stuart, Jasper Kools tegen Lex Karstens en Alex van Lanen tegen Pierre Smeets.
Thomas heeft nu 6 punten en staat gedeeld tweede. De enige die tijdens dit toernooi van hem won, is nota bene een clubgenoot: Rick van Loy. In de laatste ronde op 5 april kan Thomas (21e geplaatst) zelfs nog gedeeld winnaar van het Stukkenjagers Open worden. Hij moet dan wel opnieuw stunten, want waarschijnlijk (de indeling is nog niet bekend) speelt Thomas dan tegen Lars Vereggen. Maar ach, die is ‘slechts’ FM…
Thomas heeft zijn partij nog even zelf geanalyseerd en dat kun je bij de Analyses bekijken.
Vrijdag 24 maart stond alweer de laatste wedstrijd van EGS B in de eerste klasse op het programma, uit tegen DSC A in Dongen. Vorige ronde hadden we zelfs tegen het sterke HMC A niet met 4-0 verloren, dus tegen nummer 5 DSC zou dit ook moeten lukken, toch?
Jasper speelde op bord 2 tegen oud EGS-lid Dick Carol. Hij kwam nog goed uit de opening, maar in het middenspel ging er ergens een stuk verloren. Jasper speelde nog even door, maar uiteindelijk viel er niks meer te halen. Ook bij Robin ging er niet heel veel mis in de opening tegen de topspeler van Dongen. De stelling leek redelijk remiseachtig, maar de tegenstander begon aan een opmars met zijn koningspionnen. Na wat mindere verdedigingszetten kwamen deze pionnen iets te ver en werd ook hier een 0 gehaald.
Bij Pieter was het partijverloop niet veel anders; hij stond redelijk na de opening en deed een remiseaanbod. Zijn tegenstander nam het serieus en vroeg aan de teamleider of hij het aan mocht nemen. Hij speelde toch door omdat het er nog niet heel goed uitzag voor Dongen. Uiteindelijk miste Pieter een pionvork en zat er niet meer in dan een nederlaag.
Bram speelde een rare partij, waarin hij al snel een stuk offerde voor 2 pionnen. Hierna kreeg hij flink wat tegenspel en hij stond ineens een kwaliteit en een paar pionnen voor, maar de stelling was zo makkelijk nog niet. Dat bleek wel, want na nog een aantal wisselingen in de materiaalverhoudingen legde Bram uiteindelijk ook zijn koning om.
Zo verloor EGS B toch nog een keer met 4-0 en keren we zonder matchpunten terug in de 2e klasse, waar we toch meer thuishoren.
Meer succes was er de volgende dag, toen Bram en Robin meededen met het tweetallentoernooi in Roosendaal. Wij speelden in de nevengroep, want de hoofdgroep was toch iets te sterk met 6 IM’s en een hoop FM’s. Bram haalde op het tweede bord 4.5 punt uit 7 partijen en Robin haalde met het nodige geluk 6 punten, wat ons met een totaal van 10.5 punt de tweede plek opleverde. Voor de liefhebbers is de eindstand hier terug te vinden.
De finale om de EGS-beker wordt dit seizoen gespeeld door Pascal Graafmans en Jasper Kools. Ze versloegen in de halve finale respectievelijk Alex van Lanen en Bram van de Vrande.
De voorlaatste bekerronde was vlug gepiept. Terwijl verschillende competitiepartijen nog aan de gang waren, zaten de halve finalisten al in het bargedeelte te analyseren en/of na te praten. In beide gevallen werd het eindresultaat bespoedigd door de verliezer.
Pascal was tegen Alex duidelijk beter uit de opening gekomen, maakte toen een fout die een kwaliteit kostte, om in de daaropvolgende (en veelbelovend ogende) alles-of-niets-aanval Alex in een vlaag van verstandsverbijstering h3 te zien spelen in plaats van h4, met mat in twee tot gevolg. Bram koos een onconventionele openingsaanpak tegen Jasper, stond waarschijnlijk ook wel minder, maar had ook voldoende aanknopingspunten voor een tegenaanval. Tot hij een toren wegblunderde.
EGS blijft in de race voor een historische tweede plek in de Promotieklasse. In de voorlaatste ronde overwon het team een golf aan afmeldingen en won in Zundert met 3,5-4,5 tegen De Raadsheer. EGS 2 sloot zijn seizoen af met een 4-4 tegen ODI uit Uden.
Het Goirlese team dat afreisde naar Zundert zou je met recht EGS anderhalf kunnen noemen. Drie spelers (Pieter Couwenberg, Erik Hamers en Jasper Kools) speelden vorige ronde nog in de basis bij EGS 2. Maar zij waren met twee punten wel van cruciaal belang voor de zege.
Robin Verhoeven won na vier zaterdagse remises op rij weer eens dankzij een fraaie combinatie en zette EGS zo op het pad naar de zege. Cas Overzier voegde een solide halfje aan het totaal toe en vervolgens luisterde Jasper Kools zijn debuut in EGS 1 op met een verdiend punt. Helaas was dat ook ongeveer het moment dat Pieter Couwenberg zijn koning om moest leggen. Door een onoplettendheid was hij een kwaliteit kwijt geraakt en dat deed hem vlug de das om.
Kopman Bram van Huijgevoort, om tactische redenen dit keer op bord 2, maakte de marge weer twee. De pion die hij in de opening buit maakte, gaf hij nooit meer terug. Op de drie resterende borden was dus nog één punt nodig. Dat was niet zo eenvoudig. Bart Plasmans moest zijn meerdere erkennen in zijn opponent en ook de ooit zo florissante stelling van Alex van Lanen was in een puinhoop veranderd. Gelukkig hoorde hij toen achter zich Erik Hamers de felicitaties in ontvangst nemen en kon Alex met een gerust hart de strijd staken.
EGS 2 moest het doen zonder de aan het eerste uitgeleende steunpilaren en nog een paar vaste krachten. Zo bezien is de 4-4 tegen ODI, dat een plekje hoger op de ranglijst stond, in zekere zin ook een overwinning. Twee debutanten uit de jeugdopleiding van EGS, Thijs Spapens en Matthijs Muis, kwamen helaas niet tot scoren. Hetzelfde gold voor Ben Elswijk. Maarten de Wit en supersub Jaap Touw speelden remise. En volle punten werden gescoord door Bram van de Vrande, Rob van Esch en Nico Dignum.
Voor EGS 2 zit het seizoen er daarmee op. Met drie overwinningen, drie nederlagen en een gelijkspel werd het tweede verdienstelijk vierde in de derde klasse B. EGS 1 heeft nog een thuiswedstrijd tegen het Tilburgse Rochade voor de boeg op 6 mei.
Overigens was er ook goed EGS-nieuws uit Oisterwijk, alwaar het plaatselijke eerste team een kampioenschap in de tweede klasse kon vieren. Mede dankzij de inbreng van ‘onze’ Henk van Griethuijsen.
Na twee ronden in het Goirles Open Kampioenschap zijn er nog slechts twee schakers die op twee punten staan. Dat zijn Rudolf Kat en Rick van Loy, die elkaar dus in ronde 3 zullen treffen.
Maar liefst vijf concurrenten hebben een half puntje minder. Al moet gezegd dat Jasper en Thomas Kools dat aan een bye in ronde 1 te danken hebben. Pieter Couwenberg en Robin Verhoeven deelden onderling de punten in ronde 2, Jeroen van de Rijt speelde in de openingsronde remise tegen Bram van de Vrande.
Outsiders voor de titel als Bart Plasmans en Bastiaan van de Rijt staan al een puntje achter na een nederlaag tegen respectievelijk Rick van Loy en Rudolf Kat.
De derde ronde wordt gespeeld op vrijdag 21 april.
Pos Name Gms W D L Score B S Rtg TPR IRtg
1 Rudolf Kat 2 2 0 0 2,0 -1 -1 1950 2514 1941
2 Rick van Loy 2 2 0 0 2,0 1 2 1900 2275 1895
3 Thomas Kools 2 1 1 0 1,5 0 -1 1927 2229 1926
4 Robin Verhoeven 2 1 1 0 1,5 1 1 1836 1697 1840
5 Jeroen van de Rijt 2 1 1 0 1,5 -1 -1 1683 1405 1689
6 Pieter Couwenberg 2 1 1 0 1,5 0 -1 1652 1840 1647
7 Jasper Kools 2 1 1 0 1,5 0 1 1546 1800 1545
8 Bastiaan van de Rijt 2 1 0 1 1,0 1 1 1789 1724 1792
9 Bart Plasmans 2 1 0 1 1,0 1 1 1704 1689 1705
10 Erik Hamers 2 1 0 1 1,0 1 1 1636 1654 1635
11 Maarten de Wit 2 1 0 1 1,0 -1 -1 1508 1518 1508
12 René van den Bosch 2 1 0 1 1,0 -1 -1 1481 1406 1483
13 Bram van de Vrande 2 0 1 1 0,5 1 1 1434 1617 1429
14 Eddie Franken 2 0 1 1 0,5 0 1 1000 889 1000
15 Herma Timmer 2 0 1 1 0,5 0 -1 999 745 1000
16 Peter Ansems 2 0 0 2 0,0 -1 -1 1361 938 1366
17 Rob van Esch 2 0 0 2 0,0 -1 -2 1241 902 1245
18 Frans Brock 2 0 0 2 0,0 0 1 1104 683 1106
EGS was dit weekend met vier deelnemers vertegenwoordigd bij het Brabants kampioenschap, ook wel bekend als het WLC weekendtoernooi in Eindhoven. De beste scores vielen te noteren in de B-groep, waarin drie van de vier EGS’ers uitkwamen.
René van den Bosch en Maarten de Wit deden daar allebei mee om de prijzen. In de slotronde speelden ze beiden remise, waardoor René gedeeld derde werd met 4 uit 6 en Maarten met 3,5 punt (goed voor een ratingprijs en een tpr van 2270!) gedeeld zesde. Nico Dignum sloot de rij in het B-klassement met 1 punt. Tot diezelfde score (ook 1 punt, ook laatste) kwam Bart Plasmans in de loeisterke A-groep.
De vierde editie van het Goirles Weekend Kampioenschap staat in de steigers. Deze editie wordt mede mogelijk gemaakt door de HAVEP-store in Goirle en gaat onder de naam HAVEP-GWK 2017 geschiedenis schrijven.
Het weekendtoernooi in Goirle kende al drie zeer succesvolle edities en we zullen dus ook zo min mogelijk aan de formule van de vorige toernooien wijzigen.
Speellocatie is opnieuw de prachtige Kapel in Cultureel Centrum Jan van Besouw .De speeldata: het laatste weekend van augustus: vrijdag 25, zaterdag 26 en zondag 27 augustus.
Op die dagen wordt een zesrondig Zwitsers toernooi gespeeld, met een A- en een B-poule. Voor de A geldt een minimale rating van 1750, voor de B een maximum van 1800. Dus: reserveer het laatste weekend van augustus alvast in je agenda en houd de site van EGS de komende tijd in de gaten voor meer info!
Pascal Graafmans mag zich dit jaar de rapidschaak-kampioen van EGS noemen.
De beslissing viel op de laatste speelavond. De kampioen van vorig jaar, Bart Plasmans, had na 12 speelrondes een puntje voorsprong op Sjeng Houben en Pascal Graafmans. Andere spelers hadden geen zicht meer op het kampioenschap, dus mocht het trio op de laatste speelavond het kampioenschap onderling regelen.
En Frank (met drie keer zwart…!) mocht (….?) de kampioenswaardigheid van het drietal testen. Enig manipuleren van de wedstrijdleider had in zoverre succes dat Pascal en Bart met een gelijk aantal punten de laatste ronde ingingen en het daarna zeer reglementair met elkaar mochten uitvechten.
In een (voor omstanders) zenuwslopende partij wist Pascal een klein voordeel om te buigen in een groot voordeel en daarmee het kampioenschap rapidschaak 2017 te veroveren.
De virtuele gaat dus dit jaar naar Pascal, proficiat!
De eindstand van de rapidcompetititie 2016/2017:
Punten | Punten | |||||
1. | Pascal | 10 | 11. | Jaap | 5 | |
2. | Bart | 9 | 12. | Frans | 4½ | |
3. | Sjeng | 7½ | 13. | Bram | 3½ | |
4. | Alex | 7 | 14. | Henk vG. | 3 | |
5. | Erik | 6½ | 15. | Pieter C. | 2 | |
6. | Frank | 6½ | 16. | Pieter vd P. | 1½ | |
7. | Rick | 6 | 17. | Ton | 1½ | |
8. | Ben | 5 | 18. | René | 1½ | |
9. | Vida | 5 | 19. | Henk R. | 1 | |
10. | Maarten | 5 | 20. | Rob | 0 |
Het is niet voor het eerst en waarschijnlijk ook niet voor het laatst: Pascal Graafmans heeft dit seizoen het toernooi om de EGS-beker gewonnen. In de finale versloeg hij op overtuigende wijze Jasper Kools.
Voor Jasper was het bereiken van de bekerfinale al een prestatie op zich, een teken dat hij dit seizoen een flinke sprong in zijn ontwikkeling heeft gemaakt. Maar als je hem speelt wil je hem natuurlijk winnen ook, 300 ratingpunten minder of niet.
De Franse opening kwam op het bord, waarbij de zwarte stukken van Pascal al gauw iets gevaarlijker naar de witte koning leken te loeren dan andersom. Niet dat wit (Jasper dus) geen aanknopingspunten had, maar het kostte hem veel tijd om alles door te rekenen. Zodoende ontstond een situatie van 59 minuten tegen 59 seconden op de klok, met ook nog eens een mindere stelling voor degene met 59 seconden.
Dat klinkt niet als iets dat lang goed kan gaan voor de speler met 59 seconden, en dat gebeurde ook niet. Pascal bedacht in deze fase een paar van zijn meest gemene en gevaarlijke zetten, won eerst materiaal en zette daarna zelfs nog mat ook.
Felicitaties gaan dus uit naar Pascal (en ook wel een beetje naar Jasper)!
EGS 1 heeft zaterdag door een overwinning in de derby EGS 1-Rochade 1 het seizoen afgesloten met een tweede plaats in de promotieklasse van de NBSB. De Tilburgers die op tiende plaats staan boden stevig weerstand en konden het verlies tot 4,5 -3,5 beperken.
De Goirlenaren gingen de laatste ronde in vanaf de derde plaats. Eindhoven 2 had een bordpunt meer. Een grote overwinning was dus nodig. Winnen met 4,5 – 3,5 leek te weinig totdat duidelijk werd dat Eindhoven 2 tegen Checkmate uit Weert met 3-5 verloren had. Een spectaculair einde van een spannende schaakmiddag. Vorig jaar moest EGS op de laatste speeldag de tweede plaats aan Baronie uit Breda overlaten en derde worden, terwijl dit jaar op de valreep de stap van de derde naar de tweede plaats gemaakt werd. Was de derde plaats in 2016 een hoogtepunt in de 82-jarige geschiedenis van EGS.
Op papier sterk EGS 1
Teamcaptain Henk Renders slaagde er voor de eerste keer in een team op de been te brengen met spelers die allen boven de ELO-rating van 1.800 punten zaten. Ook het gemiddelde niveau van 1.910 was uniek. Het aardige van het ratingsysteem is, dat de kracht van een team meetbaar is. Rochade zou daarom niet moeilijk te verslaan zijn. De werkelijkheid bleek weerbarstiger.
Ard van Beek verslikte zich bijna in zijn match tegen het jeugdtalent Johan Starmans. Vanuit een achterstandspositie kwam hij met de schrik vrij door een remise. De broer van Johan Starmans, Eric, wist het anderhalf uur vol te houden tegen Jasper van Dalen. Robin Verhoeven, vorig seizoen topscorer van EGS in de buitencompetitie speelde een solide partij maar moest ook met een remise genoegen nemen.
Thomas Kools neemt voortouw
Bram van Huijgevoort, eerste bordspeler van EGS met een rating van 2056 kwam geen moment in gevaar maar kon ook geen vuist maken tegen Rick Zegveld. Zijn kans op de toppositie in de topscorerslijst van de promotieklasse was daarmee wel verkeken.
Het gevaar van EGS moest komen van de kersverse bekerhouder Pascal Graafmans. Graafmans was dit seizoen nog niet ingezet in de promotieklasse. Hij was opgesteld omdat de Diessenaar Bart Plasmans ziek was. Pascal Graafmans kwam geen moment goed in zijn spel tegen Jan Douwes. Jan Douwes, voormalig EGS-speler, wist het punt op het tweede bord voor Rochade binnen te halen.
Thomas Kools, voor het eerst boven de tweeduizendgrens met zijn ELO-rating (2.030) bevestigde zijn huidige vorm en won soeverein van de sterke Eric van Dongen. Rick van Loy kwam moeizaam op gang maar wist op het vierde bord het beslissende punt voor EGS binnen te halen. Alex van Lanen wees een remise van Ben Zegveld af. Van Lanen kwam echter in tijdnood en werd volledig stuk gespeeld in de finale. De teller bleef op 4,5 – 3,5 staan.
Op valreep naar tweede plaats
Te weinig voor de tweede plaats in de promotieklasse, zo leek het, maar het onverwachte verlies van Eindhoven 2 tegen Checkmate uit Weert leverde EGS 1 alsnog de tweede trede op het podium op. D4 uit Oosterhout werd onbedreigd kampioen en promoveert naar de landelijke competitie van de KNSB. Hoewel de krachtsverschillen met Waalwijk, Eindhoven, Checkmate en Garde klein zijn, gaat EGS volgend seizoen als titelkandidaat van start. De wedstrijd tussen EGS en Rochade geeft nog eens aan hoe mooi schaken ook als teamsport kan zijn.
![](SchaakclubEGS_2016_2017_bestanden/wp-content/uploads/2017/05/2017-05-06-egs1groepsfoto.jpg)
Niet op de foto: Bart Plasmans, Cas Overzier, Erik Hamers, en Pieter Couwenberg
Niet op de foto: Bart Plasmans, Cas Overzier, Erik Hamers, en Pieter Couwenberg
In een duel met naaste belager Jasper Kools wist Rudolf Kat in een Franse partij met een goed (getimed) kwaliteitsoffer zijn jeugdige tegenstander te verslaan. Het was aan de achtervolgers op schotafstand van Rudolf te blijven, maar daarbij zou wel gewonnen moeten worden.
Thomas Kools en Rick van Loy streden voor wat zij waard waren. Door een messcherpe match te winnen, bleef alleen Thomas op één punt van de koploper in het klassement verwijderd.
Jeroen van de Rijt en Robin Verhoeven remiseerden na een vroege massa-afruil evenals Maarten de Wit en Erik Hamers. Volle punten waren er voor Bastiaan van de Rijt tegen Eddie Franken en Peter Ansems, De Oude Toren, tegen Frans Brock. René van de Bosch en Bram van de Vrande kwamen eveneens remise overeen na een trage start.
Op 26 mei in de vijfde ronde zien we wie Rudolf Kat van de open Goirlese schaaktitel kan afhouden.
Na veel geregel op het laatste moment (prima geregeld Bram!) was het dinsdag (16 mei) dan zover: het jaarlijkse simultaan bij EGS.
De simultaangever van dit jaar was dezelfde als 10 jaar geleden, Mark Haast. Toentertijd Speelde hij remise tegen Sjeng en Alex en verloor van Pascal. Dit jaar liet hij zien sterker te zijn geworden. Hij gaf maar 2 halfjes weg tegen Bart en de inval-EGS’er Bram van de Berg. Toch moet gezegd worden dat hij ook op sommige andere borden hard moest werken. Tegen Pascal was hij gebrand op revanche maar zag hij nog bijna mat in één over het hoofd. Dat kostte hem wel een pion maar daarna liet hij zien dat je niet zomaar FM word.
Verder was het een gezellige avond en werd de simultaan afgesloten door Bram van de Vrande die als eerste verliezer Mark een lekkere fles wijn uit Goirle mee mocht geven.
De strijd om het Goirles Open Kampioenschap (GOK) is nog niet afgelopen, maar één ronde voor het eind van het toernooi is de winnaar al bekend. De beker gaat opnieuw naar Rudolf Kat (En Passant/Stukkenjagers). Hij is oppermachtig met een score van 6 uit 6 en niet meer in te halen.
De eerste achtervolgers zijn Thomas Kools en Erik Hamers, maar zij staan allebei op twee punten achterstand van Rudolf. In de zevende en laatste ronde (die wordt gespeeld op vrijdag 7 juli) mag Jeroen van de Rijt proberen als eerste en enige Rudolf een (half) punt afhandig te maken. De onderlinge partij tussen Erik en Thomas zal bepalen wie er tweede wordt.
Als afsluiting van het GOK wordt, zoals traditie bepaalt, een snelschaaktoernooi gehouden dat wordt gespeeld na de prijsuitreiking. Dat alles vindt plaats op vrijdagavond 14 juli, aanvang 20.15 uur. Meespelen in het snelschaaktoernooi kan ook als je niet aan het GOK zelf hebt meegedaan. Aanmelden kan bij wedstrijdleider Rick van Loy (r.vanloy@telfort.nl) of door gewoon op tijd binnen te lopen in café Hof van Holland.
Het was een spannende strijd tussen met name Bart Plasmans en Pascal Graafmans, maar eerstgenoemde is als winnaar uit de bus gekomen. Bart is de nieuwe snelschaakkampioen van EGS. Hij volgt daarmee Pascal op, die vorig jaar de Louis Doomernik Trofee in ontvangst mocht nemen.
Derde werd Alex van Lanen, die tijdens de slotronde verstek moest laten gaan en een verdienstelijke vierde plaats is er voor Frank Swagemakers. René van den Bosch en Rick van Loy presteerden ook iets knaps: na vijf avonden snelschaken eindigen zij op precies even veel punten.
Punten | |
Bart Plasmans | 780 |
Pascal Graafmans | 739 |
Alex van Lanen | 708 |
Frank Swagemakers | 625 |
Rene van den Bosch | 575 |
Rick van Loy | 575 |
Thomas Kools | 569 |
Sjeng Houben | 525 |
Henk van Griethuysen | 473 |
Henk Renders | 471 |
Bram van de Vrande | 462 |
Pieter Couwenberg | 454 |
Erik Hamers | 436 |
Vida Kokotovic | 402 |
Jaap Touw | 398 |
Frans Leijtens | 368 |
Ben Elswijk | 279 |
Pieter van der Pluijm | 231 |
Pascal Graafmans kan een nieuwe trofee aan zijn toch al uitpuilende prijzenkast toevoegen. Voor de negende keer is hij clubkampioen van EGS geworden (dat is een record). Eerder won Pascal ook al de bekerfinale: hij pakt dus de dubbel in het seizoen 2016-2017.
Van de zeventien partijen in de interne competitie die Pascal speelde, won hij er vijftien. Een score waar de anderen niet bij in de buurt komen (op Thomas Kools na, maar met 3 uit 3 word je geen kampioen natuurlijk). De twee nederlagen die Pascal leed, kwamen allebei in het voorjaar, toen hij al een riante voorsprong had opgebouwd. Een verrassende ontknoping van de competitie is het dus allerminst.
Spannend was het nog wel even om de tweede plaats, maar het lukte Alex van Lanen niet om in extremis Bart Plasmans nog van de zilveren plek te verstoten. Na zijn zege in de allerlaatste partij van dit seizoen (op Jaap Touw) strandt Alex op een punt of 9 van Bart.
Erik Hamers is, mede dankzij een fraaie zege op Bart in de slotronde, de knappe nummer vier. Verder nog wat opvallende feiten en cijfers: Sjeng Houben speelde de meeste partijen (23 van de 26 ronden), eentje meer dan Simon de Knegt. René van den Bosch kwam tot de meeste remises: tien.
De felicitaties gaan natuurlijk naar Pascal!
De eindstand:
Nr | Naam | Punten | Wa | Gsp | Gw | Rm | Vl | Kl | Al | On |
1 | Pascal Graafmans | 570,00 | 33 | 17 | 15 | 0 | 2 | 1 | 3W | 1 |
2 | Bart Plasmans | 451,50 | 32 | 15 | 7 | 5 | 3 | 1 | 2W | 1 |
3 | Alex van Lanen | 442,17 | 31 | 17 | 10 | 4 | 3 | 1 | 2Z | 0 |
4 | Erik Hamers. | 367,50 | 30 | 21 | 9 | 6 | 6 | -1 | 1Z | 0 |
5 | Henk van Griethuijsen | 354,17 | 29 | 16 | 8 | 6 | 2 | -2 | 1W | 1 |
6 | Sjeng Houben | 328,33 | 28 | 23 | 9 | 7 | 7 | 1 | 3W | 1 |
7 | Maarten de Wit | 308,50 | 27 | 16 | 5 | 3 | 8 | 0 | 1Z | 0 |
8 | René van den Bosch | 278,33 | 26 | 19 | 5 | 10 | 4 | -1 | 1Z | 0 |
9 | Jasper Kools | 262,17 | 25 | 12 | 4 | 2 | 6 | 0 | 2Z | 1 |
10 | Bram van de Vrande | 250,50 | 24 | 17 | 6 | 2 | 9 | -1 | 3Z | 0 |
11 | Jaap Touw | 234,83 | 23 | 18 | 8 | 6 | 4 | 0 | 1W | 0 |
12 | Frank Swagemakers | 219,67 | 22 | 10 | 6 | 3 | 1 | 0 | 2W | 0 |
13 | Nico Dignum | 197,50 | 21 | 17 | 7 | 2 | 8 | 1 | 1Z | 0 |
14 | Simon de Knegt | 194,67 | 20 | 22 | 9 | 2 | 11 | -2 | 1W | 0 |
15 | Frans Leijtens | 180,67 | 19 | 19 | 8 | 2 | 9 | -1 | 2W | 0 |
16 | Pieter Couwenberg | 167,00 | 18 | 8 | 3 | 2 | 3 | 0 | 1W | 0 |
17 | Rob van Esch | 160,00 | 17 | 18 | 3 | 2 | 13 | 0 | 1W | 4 |
18 | Ben Elswijk | 155,00 | 16 | 20 | 7 | 0 | 13 | 2 | 1W | 0 |
19 | Pieter van der Pluijm | 151,00 | 15 | 20 | 7 | 0 | 13 | 0 | 3W | 1 |
20 | Thomas Kools | 133,33 | 14 | 3 | 3 | 0 | 0 | 1 | 1Z | 0 |
21 | Ton Krugers | 94,33 | 13 | 21 | 4 | 0 | 17 | 1 | 1Z | 2 |
22 | Vida Kokotovic | 57,00 | 12 | 5 | 2 | 0 | 3 | -1 | 1W | 1 |
Het Nederlandse team, met stevige EGS-inbreng, is in Macedonië negentiende geworden op de Schaakolympiade van de IBCA, de wereldschaakbond van visueel gehandicapten. Die prestatie strookt ongeveer met de verwachting, Nederland was als twintigste geplaatst.
Oranje werd letterlijk geleid door Guus Vermeulen. En in de schaakstrijd gingen Rick van Loy en Pieter Couwenberg voorop. Rick letterlijk, door aan bord 1 plaats te nemen. Daar kreeg hij stevige tegenstand voorgeschoteld (twee IM’s, twee FM’s), wat terug te zien is in zijn score van 2 uit 8. Pieter was als vijfde bord-speler (dat wil zeggen: invaller op bord 4) topscorer van het Nederlandse team, althans procentueel gerekend. Hij verloor geen enkele van zijn zes partijen: drie keer winst, drie keer remise.
Alle resultaten zijn na te lezen op de website van de Olympiade.
De delegatie van EGS is in de achterhoede geëindigd bij het Brabants Kampioenschap snelschaken voor clubteams. In Veldhoven werden Thomas Kools, Robin Verhoeven, Alex van Lanen, Bram van de Vrande en Maarten de Wit 22e. Dat terwijl de EGS-equipe als 16e geplaatst was.
Het zat kortom niet zo mee in de tien partijen (een keer had het team een bye) die EGS speelde. Slechts twee werden er gewonnen. De enige speler met een plus-score was Alex met 4,5 punt (uit acht partijen, iedereen was twee keer reserve). Thomas en Robin scoorden 3 punten, Bram en Maarten kwamen allebei tot een totaal van 2.
Alle feiten en cijfers zijn terug te vinden op de website van de organiserende SV Veldhoven.
Met indrukwekkende overmacht is Rudolf Kat de winnaar geworden van het Goirles Open Kampioenschap van 2017. Pas in de laatste ronde liet hij zich het eerste halve punt afhandig maken (een knappe prestatie van Jeroen van de Rijt), maar toen was de GOK-zege al binnen.
De andere twee podiumplekken blijven binnen één familie. Thomas Kools won in de slotronde van Erik Hamers en eindigt daarmee als tweede met 5 uit 7. Zijn jongere broer Jasper demarreerde in de laatste ronde uit het jagende peloton vandaan om met 4,5 uit 7 alleen derde te worden.
Dat had Jasper te danken aan zijn zege op Maarten de Wit, terwijl zijn concurrenten om de derde plek remiseerden: Jeroen tegen Rudolf Kat en Robin Verhoeven tegen Jeroens broer Bastiaan.
Eindstand GOK 2017
Pos Name Gms W D L Score B S Rtg TPR IRtg
1 Rudolf Kat 7 6 1 0 6,5 1 1 1965 2158 1941
2 Thomas Kools 7 4 2 1 5,0 0 -1 1934 1946 1926
3 Jasper Kools 7 4 1 2 4,5 0 1 1571 1754 1545
4 Robin Verhoeven 7 2 4 1 4,0 1 1 1827 1739 1840
5 Jeroen van de Rijt 7 2 4 1 4,0 -1 -1 1693 1657 1689
6 Erik Hamers 7 3 2 2 4,0 2 2 1632 1628 1635
7 Rick van Loy 6 3 0 3 3,5 0 -1 1871 1627 1895
8 Bastiaan van de Rijt 7 2 3 2 3,5 -1 -2 1775 1627 1792
9 Maarten de Wit 7 3 1 3 3,5 -1 -1 1534 1672 1508
10 Bart Plasmans 7 3 0 4 3,0 -1 -2 1672 1507 1705
11 Bram van de Vrande 7 2 2 3 3,0 -1 -1 1439 1510 1429
12 Eddie Franken 7 2 2 3 3,0 -1 -1 1016 1292 1000
13 René van den Bosch 6 1 3 2 2,5 -1 -1 1490 1533 1483
14 Peter Ansems 7 1 3 3 2,5 1 2 1352 1312 1366
15 Pieter Couwenberg 7 1 2 4 2,0 1 1 1609 1336 1647
16 Frans Brock 7 2 0 5 2,0 0 1 1118 1283 1106
17 Rob van Esch 6 0 1 5 1,0 0 1 1213 1013 1245
Waar veel schakers voor de zomer de schaakstukken aan de wilgen hebben gehangen, spelen Bram van de Vrande en Thomas Kools in Leiden in het Leiden Chess Tournament. Ondanks de lage plaatsing op grond van rating voor Bram en Thomas (70e van de 84 in de B-groep en 77e van de 77 in de A-groep) respectievelijk moge beiden zich nog op een ongeslagen status beroepen. Iets wat op grond van de tegenstand niet direct zou worden verwacht.
Bram heeft na drie (van de negen) rondes twee punten bij elkaar geschaakt. Een degelijke plusremise met wit in ronde 1 werd opgevolgd door een onvervalste schwindel in ronde 2. In een partij waarin zijn tegenstander bezig was de koningsvleugel tot moes te slaan maakte Bram dankbaar gebruik van de tijdnood van zijn tegenstander door hem pardoes mat te zetten:
In deze stelling speelt Bram met de zwarte stukken en heeft hij te kampen met het probleem dat zijn paard op c5 aangevallen staat. Nu zou Bram het paard kunnen redden door bijvoorbeeld 25. … – Pa4 te spelen, maar Bram speelde heel opportunistisch 25. … – Pd3?!. Nu is deze zet natuurlijk niet correct, maar met een tegenstander in zware tijdnood (2 minuten voor een zet of 17) stelt het wel problemen. Na 26. cxd3 – Dxd4 ontstond te volgende stelling:
In deze stelling greep Brams tegenstander echter flink mis met 27. Le4??, waarna de stukken twee zetten later weer in de doos konden. Het is een leuke oefening voor de lezer om zelf Brams winnende combinatie te reproduceren, de oplossing staat ook aan het eind van het verslag. Na deze bliksemstart met 1.5 uit 2 kwam Bram in ronde 3 voor de tweede keer tot een puntendeling door zijn tegenstander te verrassen met een eeuwig-schaak-wending. Met 2 uit 3 en een TPR van 1975 is dus een goede basis gelegd voor de rest van het toernooi.
Het toernooi van Thomas begon zeker niet zoals hij zelf gehoopt had. Een combinatie van een oneven aantal deelnemers in ronde 1 en het feit dat hij als laatste geplaatst was zorgde ervoor dat in de eerste ronde een handmatige bye werd toegekend. Met dit gratis punt op zak mocht Thomas meteen aan de bak in ronde 2 tegen een heuse Fide meester. In een partij die beide kanten op had kunnen vallen verschoof het stellingsvoordeel langzaam van de FM naar Thomas, maar in het resulterende eindspel met een loper tegen twee pionnen (en allebei een koning, een toren en een pion) werd de weg naar winst door Thomas niet gevonden: remise. En net als je dan denkt alles te hebben gehad, blijkt dat je in de ronde daarna tegen een Internationaal meester mag aantreden.
In de Kan-variant van het Siciliaans gooide Thomas (met zwart) al op zet 6 zijn theorie door elkaar, met als gevolg dat en een speculatief pionoffer gemaakt “moest” worden. Wit had in het vervolg van de partij wel een pion meer, maar die pion manifesteerde zich als een dubbele geïsoleerde c-pion. Thomas wist met hangen en wurgen genoeg druk te ontwikkelen om een toreneindspel met een pion minder af te dwingen. Dankzij de activiteit van Thomas’ toren en de inactiviteit van zijn witte tegenhanger eindigde ook deze partij in een remise, met dit als slotstelling:
Waar Thomas’ toren op a2 de witte c- en a-pion en de toren bezighoudt, terwijl de koningen elkaar moeten tegenhouden zodat ze niet op pionnenroof gaan. Hierdoor is de stelling in een soort dynamisch evenwicht, waarna remise werd overeengekomen.
Met beide EGS’ers op twee uit drie liggen er dus nog volop kansen voor een mooi eindresultaat. In de volgende ronde (4) treedt Bram met zwart aan tegen Kees van ’t Hoff (1798) en mag Thomas proberen met wit Peter Wilschut (2259) het leven (schaaktechnisch) zuur te maken. Over drie rondes volgt weer een update, maar tot die tijd valt het toernooi te volgen op www.leidenchess.com.
Dan heeft de lezer nog de oplossing bij de partij van Bram tegoed: zwart heeft na 27. Le4?? ondekbaar mat in 2 via 27. … – De3+!, 28. Kd1 – Dd2#
Met 6 rondes (en een rustdag) in de benen is het wel weer eens tijd voor een update over het Leiden Chess Tournament. Na de zesde ronde valt voor Thomas de conclusie te trekken dat het toernooi prima draait. Met een tegenstand van ruim boven de 2300 gemiddeld (2321 om precies te zijn) valt er over zijn score van 2 uit 5 en een bye niet veel te klagen.
In ronde 4 kwam tegen Peter Wilschut (2259) het openingsspel van Thomas niet bepaald van de grond en stond de zwarte stelling van Thomas onder grote druk. Nadat de stelling echter na een grootscheepse afruil in een dame-eindspel met beide een loper was gekomen overspeelde Thomas’ tegenstander zijn hand door met zijn koning het vrije veld in te wandelen, met de volgende voor Thomas (zwart) winnende slotstelling op het bord:
Wit heeft hier drie manieren om het schaak op te heffen, maar ze verliezen allemaal groot materiaal. Ik laat het nog even als puzzel voor de lezer liggen waarom alle drie de manieren (Dh4, Kg5, Kg6) groot materiaal verliezen (oplossing aan het eind van dit verslag). Het voordeel/nadeel als je zo per ongeluk wint is alleen dat je in de ronde erna waarschijnlijk nóg sterkere tegenspelers tegenkomt. Zo mocht Thomas in ronde 5 aantreden tegen GM Roeland Pruijssers (2508). Hoewel de partij geen complete walk-over werd, was Pruijssers duidelijk een maatje te groot en kon er een nul worden bijgeteld.
Tenslotte mocht in ronde 6 worden gespeeld tegen het jeugdtalent Marijn den Hartog. In een interessante en messcherpe partij leek Thomas hard op weg naar de winst, tot in vliegende tijdnood (voor beide) de partij werd weggeblunderd. Iedereen die voor EGS is wordt aangeraden even weg te kijken:
Thomas met zwart heeft een vervelende latente dreiging in de vorm van Lh3 met ondekbaar mat, maar de twee verbonden torens van wit zijn nog een stel vervelende klanten. Na Ke6 is er echter weinig aan de hand en de computer geeft de stelling iets beter voor zwart. In een moment van verstandsverbijstering en onder heftige tijdnood werd de koning echter naar e5 gezet. Waarbij Tb5+ de loper en even later ook de partij wint. Een gemiste kans dus, met een TPR van 2134 en nog drie partijen voor de boeg is het toernooi echter zeker nog niet verloren. In de volgende ronde wacht de Noor Brede Andre Larsen Hagen (2082).
Gelukkig hebben we het beste nieuws voor het laatst bewaard. Waar Thomas zich vrij goed handhaaft tussen al dat rating geweld valt hetzelfde minstens ook te zeggen voor Bram van de Vrande. Hij begeeft zich na zes ronden ongeslagen in de subtop met een bijzonder fraaie score van 4 uit 6 tegen ruim 1800 gemiddeld. Na 2 uit 3 te hebben gescoord in de eerste drie rondes (2 remises en een winst partij), werd eenzelfde score daaraan toegevoegd in de vierde t/m de zesde ronde. Dat had zelfs nog een halfje meer kunnen zijn, want in ronde vier had Bram goede kansen in een toreneindspel met een pionnetje meer. De aanknopingspunten in het eindspel waren echter aan zijn zicht onttrokken, waardoor hij maar voor de remise ging. In ronde vijf kwam de partij niet van de grond. Vroege dameruil en even later ruil van beide torens maakten de stelling potremise.
Het vermoeden is dat Bram heeft opgemerkt dat hij in de twee voorgaande rondes in het eindspel net niet de juiste weg wist te vinden. In ronde 6 besloot hij namelijk om zijn tegenstander in het middenspel al muurvast te zetten. Met een mooie combinatie won hij een belangrijke centrumpion en net toen zijn tegenstander die dacht terug te winnen konden de stukken alweer in de doos:
Wit heeft net op e3 met zijn toren een pion teruggewonnen.. denkt hij. Hij dacht dat terugslaan op e3 niet mocht omdat de pion op d4 gepend staat aan de toren op d8 (mat achter de paaltjes). Het probleem is helaas (voor wit) dat slaan op e3 met schaak gebeurt. Toen Brams tegenstander dit zag werd de witte vlag gehesen. Onder Analyses staat de hele partij nog een keer geanalyseerd.
Met deze mooie overscore voor Bram is hij nog volop in de race voor de prijzen in de B-poule, zoals een ratingprijs, de grootste ratingwinst en misschien zelfs een plek in de top van het klassement. De eerste stap daarnaar zal moeten worden gezet met wit tegen Yde van Deutekom (1858). Gezien de rest van het toernooi is een goed resultaat zeker mogelijk. Met deze tussenstand gaan we de eindsprint in, waarvan verslag nog volgt.
Nog even de oplossing van de puzzel. 1.Dh4 wordt gevolgd door 1…-Df5+ 2.Dg5-g6+ 3.Kh6-Be3 4. Dxe3-Dh5# of 3.Kh4-Lf2+ met damewinst. Op 1. Kg6 volgt 1….-Dh7+ met damewinst. Tenslotte werkt 1. Kg5 niet vanwege 1… – Le3+ 2. Kg6/f5- Dh7+ met damewinst.
EGS staat stil bij het overlijden van Jos Graafmans. Jos was erelid van onze schaakclub en, met zijn erelidmaatschap erbij, 41 jaar lid. Nooit was iemand langer lid van onze club. De namen van de leden hangen in het café Hof van Holland in Goirle aan de muur. Wekelijks lezen de leden van EGS daardoor de namen van de leden waar bovenaan de naam van het erelid Jos Graafmans prijkt.
In dit In Memoriam wordt alleen terug gekeken op het schaakdeel van zijn leven. Deze periode in de zeventiger jaren was relatief kort maar werd door Jos zeer intensief beleefd. Eind jaren zeventig brak Jos, na vijftien jaar, vrij abrupt met het intensieve schaakleven: of voor honderd procent of helemaal niet was zijn devies.
Jos werd drie keer kampioen bij Rochade en speelde bij Schavo. Uiteindelijk troffen de topspelers van Tilburg e.o. uit die tijd elkaar in het eerste team van Wolstad. Dit team werd kampioen van de NBSB. Op de een en of andere manier lijkt de cirkel rond want EGS werd dit jaar tweede in de hoogste klasse van de NBSB.
Hoewel Jos ook nog Tilburgs kampioen werd en kampioen van EGS in 1978, ligt de betekenis van Jos voor EGS vooral in zijn enthousiasme en gedrevenheid om de jeugd de liefde voor het schaken bij te brengen. Zowel zijn zonen Pascal, René en Michael als vele anderen kregen les van hem. De florerende jeugdafdeling van EGS werd door Jos in het leven geroepen. De diverse spelers die door Jos werden opgeleid spelen nu nog in de vertegenwoordigende teams van EGS. Toernooien werden bezocht en Jos onderkende al op jonge leeftijd de talenten. De huidige Nederlandse kampioen Loek van Wely werd door Jos al op zeer jonge leeftijd gespot als toekomstig kampioen.
![](SchaakclubEGS_2016_2017_bestanden/wp-content/uploads/2017/07/2017-06-23-josgraafmansinmemoriam2-300x212.jpg)
Ook bracht Jos structuur aan in de vereniging. Toen Jos voor de eerste keer kwam kijken op de schaakclub, was het kaarten na afloop een belangrijk deel van de clubactiviteiten. Voor het schaken werd een heuse binnencompetitie opgezet en er werd voor het eerst meegedaan in de bondscompetitie van de Noord-Brabantse Schaakbond. Jos stimuleerde ook dat er geschaakt werd volgens de regels. Dat bleek eind jaren zeventig heel bijzonder te zijn bij de Goirlese schaakclub.
Jos was een wilskrachtig persoon. Als het niet linksom kon, moest het rechtsom.
Door zijn resultaatgerichtheid en zijn gedrevenheid heeft hij het niet altijd gemakkelijk gemaakt voor zichzelf. In het karakter van Jos was besloten dat hij na een tegenslag altijd terugkwam met nieuwe ideeën, nieuwe plannen. Vindingrijk en flexibel waren sleutelwoorden.
Toen zijn opvolger van de interne competitie opperde dat er ook iets georganiseerd werd, waarbij iedereen een prijs won, kwam Jos met het idee van het gongschaken. Bijna veertig jaar later nog steeds een levende traditie bij EGS.
De laatste keer dat Jos speelde bij EGS was zeven jaar geleden. Leden mochten iemand meenemen. Pascal nam zijn vader mee, zoals zijn vader hem ooit meegenomen had naar EGS.
![](SchaakclubEGS_2016_2017_bestanden/wp-content/uploads/2017/07/2017-06-23-josgraafmansinmemoriam3-300x213.jpg)
Jos is altijd dezelfde prettige en toegankelijke persoon gebleven, zoals de oudere spelers van EGS hem gekend hebben. Voor de latere spelersgeneratie was Jos Graafmans een legende: de grondlegger van de Goirlese schaakclub. Hij heeft in zijn actieve periode EGS genoeg body gegeven om als schaakclub overeind te blijven. De schaakclub bestaat inmiddels 82 jaar. In de lange geschiedenis van EGS is er geen lid dat meer voor de club en het schaken in Goirle betekend heeft dan Jos.
Wij zullen Jos in de toekomst in dankbaarheid blijven gedenken.
Op verzoek van de familie Graafmans het gedicht dat Pascal voorlas tijdens de afscheidsbijeenkomst
Tijdcontrole
![](SchaakclubEGS_2016_2017_bestanden/wp-content/uploads/2017/07/2017-06-23-josgraafmansinmemoriam4-300x205.jpg)
Tijdcontrole nadert
De aanval verwatert
Tot tempodwang
Overzag
Een goede voortzetting alweer
Gemist
En panisch weten
Luttele minuten
Mij bemeten
Laten zich niet verlengen
Doch
Vrees niet
Ik ga mijn ruimingsoffer brengen
In de partij van mijn leven
De tijd gewist
Mijn klok vergeten
Dan
valt mijn vlag
De alerte lezer had misschien al opgemerkt dat er verslaggeving was voor de eerste zes rondes van de EGS-delegatie (Bram van de Vrande en Thomas Kools) in Leiden. Deze zelfde alerte lezer kan zich misschien dan ook hebben afgevraagd waar de verslaggeving van het slot van het toernooi is gebleven. Onder het motto “festina lente” (Haast je langzaam), hierbij alsnog de verslaggeving.
In het vorige verslag werd gemeld dat Thomas en Bram beide met vier punten uit zes partijen comfortabel in de hogere cohort van de middenmoot stonden, met nog veel om voor te spelen in de vorm van ratingprijzen (<1550 voor Bram en <2150 voor Thomas) en ratingwinst. Beiden zijn erin geslaagd om een van deze twee prijzen op hun naam te schrijven.
Voor Bram duurde het toernooi helaas net iets te lang. In ronde 6 tegen Yde van Deutekom een ex-jeugdtalent die recent de schaakstukken weer heeft opgepakt, wist hij met wit tegen de Stonewallformatie zijn tegenstander in de tijdnood te schaken door hem steeds voor problemen te stellen. Zijn sluwe tegenstander wist echter achter een heel logische zet een vervelende valkuil te verschuilen. Bram trapte erin, stuk weg, partij weg. In ronde acht wist Bram te herstellen met een solide remise tegen Pieter Sandijck, een tegenstander waartegen hij een jaartje eerder nog kansloos van had verloren naar eigen zeggen.
Over de laatste ronde zullen we maar niet te veel zeggen. Bram liet zich zo verrassen door de openingskeuze van zijn tegenstander dat hij al binnen 10 zetten een stuk achterstand had, wat toch wat te veel van het goede was. Ondanks deze stroeve finish van het toernooi, wist Bram de ratingprijs voor spelers onder de 1550 op zijn naam te schrijven en met een mooie 50% score te eindigen. Oh, en de TPR van 1824 mag er ook best wezen! Hieronder nog een foto die we hebben ontleend aan de site van het Leiden Chess Tournament.
Waar er bij Bram wat zand in de motor kwam in de laatste drie rondes, begon deze bij Thomas juist op volle toeren te draaien in de laatste drie rondes. In een Scandinavische tour (twee Noren en een Deen als tegenstander) wist Thomas nog twee punten bij te schrijven. In ronde zeven was Brede Hagen (2082) het slachtoffer. Twee ijzersterke lopers en een stel hardlopende pionnen bleken te veel voor zijn tegenstander om tegen te houden. Vervolgens speelde Thomas met zwart tegen de Noorse FM Ornulf Stubberud. Zijn tegenstander vergaloppeerde zich in zijn aanvalsdrift, waarna Thomas in de tegenaanval keihard kon terugslaan (in de Analyses vindt je de partij met wat gedachtes van de zwartspeler).
Met die twee punten op zak was de doelstelling van 50% inmiddels gehaald. In de laatste ronde kon dus vrijuit geschaakt worden tegen de Deense FM Kare Kristensen. Iets te vrijuit zo bleek; Thomas pakte uit de opening een pionnetje voor het loperpaar. Dit op zichzelf was niet slecht, maar hoe Thomas vervolgens de stelling behandelde was niet zo handig. Niet zo handig is helaas niet hoe je het tegen dit soort spelers overleeft, dus moest er nog een nulletje worden bijgeschreven op het scoreformulier. Desondanks een mooie score van 5 uit 9 (of 4 uit 8 als je de bye niet meetelt) tegen sterke tegenstanders. Alles in acht nemend levert dit een mooie TPR op van 2194, een dikke ratingplus en een leuk pakket boeken vanwege deze plus (foto wederom van de site van het LCT).
Al met al een goed optreden van de jeugdige tak van EGS. Voor meer foto’s, uitslagen, partijen etc. verwijs ik naar de site van het toernooi.