Jasper Kools komt net tekort voor een podiumplaats in Alkmaar

Na een lange winter zonder Nederlandse schaaktoernooien, werd er afgelopen weekend in Alkmaar weer eens een weekendtoernooi georganiseerd. Dit is een eindje rijden, maar Jasper Kools en Robin Verhoeven hadden er zoveel zin dat ze er wel een stukje voor wilden rijden. Uiteraard wel met overnachtingen in het pittoreske Broek op Langendijk. Het format van het toernooi is eigenlijk hetzelfde als we gewend zijn van het WLC toernooi en ons eigen GWK: namelijk 1 ronde op vrijdagavond, 3 op zaterdag en 2 op zondag. Het speeltempo was dit keer: 1:30 uur met een increment van 20 seconden per zet. Jasper nam deel in de B groep, met een speelsterkte tussen van 1600-1950 en 64 deelnemers. Robin mocht meedoen in de loeisterke A groep, voor spelers boven de 1900. Van de 49 spelers hadden er bijvoorbeeld 26 een rating van 2100+, dus dat werd een hele uitdaging.

Tot zover de feitjes, dan gaan we door naar het toernooi. Jasper begon sterk met drie overwinningen op rij. Op vrijdagavond vond hij in een spannende stelling een mooi kwaliteitsoffer tegen de sympathiek Peter van Diepen. De witte loper was zoveel sterker dan de zwarte toren, waardoor Jasper kon afwikkelen naar een eindspel met 3 pionnen meer en daar wist Jasper wel raad mee. Vervolgens mocht hij het de volgende dag opnemen tegen de jonge Dana Verheij. Dana kwam wat actiever uit de opening, maar daarna hield Jasper een betere pionnenstructuur over en het hielp dat hij daarna een stuk cadeau kreeg. Ook in ronde 3 speelde Jasper een partij van hoog niveau. Hij wist al snel een pionnetje mee te snoepen, maar moest daarna wel even een mogelijke koningsaanval afwenden. Dit lukte prima en vervolgens zette hij het eindspel met wat moeite om naar winst.

Halverwege het toernooi dus 3 uit 3, op zijn zachtst gezegd een goede uitgangspositie. Ook in ronde 4 heeft Jasper eigenlijk nooit slechter gestaan. Jasper werd helaas een beetje misselijk van de veel te grote pizza die we net daarvoor hadden opgegeten en kon daardoor geen fatsoenlijke winstpoging op touw zetten. Gelukkig hield hij er nog wel een remise aan over en kon daarna rustig herstellen van deze slopende dag. Na een kortere nachtrust door het ingaan van de zomertijd, stond de gevaarlijke Alain van der Velden op het menu. Zijn rating van 1650 klopt voor geen meter en Jasper begon met volle focus aan de partij. Voor het eerst kwam hij serieus onder druk te staan, maar hij hield zijn hoofd koel en kon nog een half puntje bijschrijven. Met 4 uit 5 mag je dan in de laatste ronde om de knikkers gaan spelen. Waar een remise genoeg was geweest voor een kleine geldprijs, ging Jasper moedig voor de winst. In een gesloten stelling wist Jasper uiteindelijk toch heel knap een gaatje te vinden. Hij had verschillende mogelijkheden om het punt definitief binnen te slepen, maar na ruim 4 uur schuiven en een slopend toernooi is het logisch dat de scherpte wat minder wordt. Op zet 97!! sloeg het noodlot toe en blunderde Jasper zijn dame, waarmee hij naast alle prijzen greep. Nog wel even de complimenten naar tegenstander Arno Buijten, die ondanks de penibele stelling steeds bleef zoeken naar kansen en mentaal niet verzaakte.

Voor nu zijn de druiven zuur, maar al met al kan Jasper terugkijken op een goed toernooi met daarnaast een ratingswinst van ongeveer 20 puntjes. De eindstand van de B groep is overigens hier te vinden. De bovenste 3 borden waren steeds live te volgen, daardoor zijn ronde 3 t/m 6 van Jasper hier terug te vinden. Let op: de site is niet erg gebruiksvriendelijk op de mobiel, maar op de laptop is het redelijk te volgen. Bovenaan kan je op “round 6 bord 1” klikken, dan kan je navigeren door de verschillende partijen en rondes. (Het is wel aan te raden om een beetje uit te zoomen.) Overigens zijn er genoeg andere leuke partijen gespeeld, bijvoorbeeld Sjoerd van Roon – Thomas Beerdsen uit ronde 5 in een aanrader om te bekijken.

Voor mijzelf (Robin) ging het toernooi wat minder goed dan gehoopt. Het werd toch wel weer duidelijk dat spelers van 2100+ van een heel ander kaliber zijn dat de schakers rond de 1900 waar ik meestal tegen speel. Desalniettemin waren er toch wat kansen om op meer punten uit te komen dan de behaalde 1 uit 5. Op vrijdagavond trof ik WFM Maaike Keetman (2148) met zwart. Hier speelde ik eigenlijk op zet 5 al een suboptimale zet en na de opening stond ik duidelijk minder. Zij maakte daarna geen fouten en zo kon ik al na 18 zetten opgeven, nadat ik een stuk ging verliezen. Achteraf gezien heb ik de verkeerde de opening gekozen, maar gelukkig waren de overige partijen wat beter. Zoals gezegd in de inleiding van dit verslag, was deze groep bijzonder sterk en dat bleek wel toen ik het in ronde 2 op het laatste bord mocht opnemen tegen FM Marc Overeem (2106). Dit werd een knotsgekke partij die niet in een aantal zinnen te beschrijven is. Het was één grote achtbaan, waar ik al snel veel beter stond, maar daarna was de tegenstander om de 5 zetten steeds aan de winnende hand. Dit alles terwijl het materieel gezien steeds in evenwicht was, het was eigenlijk onmogelijk om deze stellingen zonder engine te beoordelen. Uiteindelijk was het eindspel in tijdnood beter voor mij, maar ik nam toen toch maar genoegen met remise. Mochten er belangstellenden zijn, dan laat ik deze partij graag een keer zien op de clubavond bij EGS (of bij De Stukkenjagers), want het is zeker de moeite waard, al zeg ik het zelf.

Vervolgens mocht ik het met zwart opnemen tegen de talentvolle Loek van der Hagen (2072, geboren in 2006). In onderstaande stelling heeft Loek 13. Tfd1 gespeeld, maar hij had compleet gemist dat ik daarna 13. … Pc5 kon spelen. Dit dreigt Pb3 en daar valt eigenlijk bijna niks aan te doen. Ik had alleen de pech dat wit Pd5! kan spelen, waardoor de witte stelling het overleeft. Hierna kan zwart op drie manieren op d5 slaan en ik daag de lezer uit om te beoordelen wat nou de beste manier is. Ik koos voor cxd5 waarna wit toch iets beter kwam te staan. Daarna miste ik soms de beste zet en moest ik weer in een nederlaag berusten.

’s Avonds mocht ik met wit tegen David Sonneveld (1949), mijn enige tegenstander met een iets lagere rating dan ik. Dit werd een wat rustige Najdorf waarin ik misschien iets beter stond, maar na dameruil was het wel gedaan met de leukste pret. Na een lange dag is het op zaterdagavond dan wel logisch om niet helemaal tot het gaatje te gaan en dus besloot ik het remiseaanbod te accepteren.

Op zondag moest het dan voor mij gaan gebeuren. Ik werd ’s ochtends met 1 uit 4 ingedeeld tegen Paul Hummel (2160), die nog geen goed toernooi kende. Desondanks heeft hij zijn rating niet bij een pakje boter gekregen en het beloofde weer een moeilijke partij te worden. Ik speelde weer een keer met zwart het relatief onbekende Blumenfeld countergambit tegen het damegambiet en dat leverde wat mij betreft een leuke stelling op. Wit offerde daarna een kwaliteit en toen ontstond er een stelling waarin we gek genoeg allebei dachten dat we veel beter stonden. Uiteindelijk miste ik een goede voortzetting, waardoor hij met de stukken kon binnenkomen en ik weer een nul moest slikken. Het was toch een leuke partij waar meer te halen was voor mij, wellicht zal ik deze partij nog analyseren op de site.

Helaas vond ik mezelf met 1 uit 5 ergens onderaan in de stand en omdat 2 spelers zich hadden teruggetrokken, was ik oneven in de laatste ronde en kreeg ik een gratis punt. Een zuur einde, zeker aangezien ik nog een partij met de witte stukken tegoed had. Zo heb ik uiteindelijk wel wat ratingpuntjes verloren, maar ik heb weer een aantal leerzame partijen gespeeld waar toch kansen waren op een beter resultaat. Ik heb wel drie keer verloren met zwart, misschien moet ik me daar toch nog beter in gaan verdiepen. Om af te sluiten nog een leuk random feitje: ik heb dit toernooi maar één keer gerokeerd, dat is toch wel tekenend voor mijn agressieve speelstijl. De eindstand van groep A is trouwens nog hier terug te vinden. Dit was een keer een wat langer verslag, ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen.

EGS heeft een privacystatement opgesteld.
naar Boven

©  EGS   Eerste Goirlese Schaakclub

Ontwerp: Rachel&Co  2012