26 oktober 2019 Verslag van Thomas

EGS A haalt uit tegen ’t Paardje A

EGS A had dinsdag 22 oktober de primeur om de eerste wedstrijd in haar bestaan in wijkcentrum De Wildacker te Goirle te spelen. De tegenstander van dienst was een kwartet van Madese schaakvereniging ’t Paardje. Het viertal dat dit jaar voor EGS mag gaan proberen te handhaven in de eerste klasse: Jasper Kools, Robin Verhoeven, Bart Plasmans en Thomas Kools. Met zo’n bak ervaring, jeugdig talent en Fingerspitzengefühl kan dat niet anders gaan dan goed, toch? Afijn, op papier was het allemaal nog niet zo duidelijk, hoewel wij ratingtechnisch wel op een klein voordeeltje konden bogen, voor wat het waard is. Laten we maar naar de match gaan kijken:

Eerste klaar was il capitano Robin Verhoeven. Hij kreeg een theoretische caro-kann op het bord waarin beide spelers tot aan zet 15 een stelling hadden die al 40 keer op hoog niveau was gespeeld. Robin had lichte druk op de zwarte stelling en in een poging om tactisch onder die druk uit te komen verzwakte zijn tegenstander zijn eigenpionnenstructuur te veel. Een pion werd gewonnen en onder het motto “minder stukken => minder risico” wikkelde hij af naar een pionneneindspel met een gezonde pion meer. Zijn tegenstander zag de bui al hangen en wierp de handdoek in de ring. Via deze link naar de analysepagina kun je zien hoe de winst tot stand kwam.

Dat Jasper de Benjamin van het team is, was aan zijn schaakstijl niet te merken. Na een wat tamme opening had wit weliswaar wat meer ruimte op de koningsvleugel, maar echt heel concreet leek het allemaal niet. Misschien wel in slaap gesust door het rustige witte spel, onderschatte zijn tegenstander de krachtige paardzet Ph7, met een dubbele aanval op f8 (kwaliteitswinst) en f6 (koningsstelling naar de maan). Een poging om zich actief te verdedigen had uiteindelijk enkel het gevolg het pleit sneller te beslechten: 2-0.

Op dat moment was het volwassen verstand van het team (lees, Bart Plasmans) bezig zijn hoofd te breken over de onorthodoxe opstelling van zijn tegenstander in de opening. Met al zijn ervaring, niet van zijn stuk gebracht bleef hij gezonde zetten produceren. Toen zijn tegenstander vervolgens besloot lang te rocheren sloeg hij als een duveltje uit een doosje toe. Eerst een pion, toen nog een, een kwaliteit en daarna nog een toren. Deze misère kwam de Madenaar(?) niet meer te boven: 3-0 (Analyse van de slotfase is te vinden onder deze link).

“Alea iacta est” (De teerling is geworpen (een stap is genomen waarvan niet terug te komen is)) is een uitspraak die toegedicht wordt aan de Romeinse veldheer Gaius Julius Ceasar, maar moet misschien ook door het hoofd van Thomas’ tegenstander hebben gespeeld toen hij besloot om vroeg in het siciliaans thematisch een paard te offeren voor zwarts pionnen op a6 en b5. Praktisch een buitengewoon interessant offer, wat behoorlijk wat hoofdbrekens veroorzaakte voor onze kopman. Toen hij echter een van wits twee sterke lopers wist te ruilen, bleek zijn controle over de zwarte velden voldoende om het intiatief van wit uit te doven, waarna het extra stuk de doorslag kon geven.

EGS A gaat dus door waar het vorig jaar is opgehouden; Met 4-0 winnen. Volgende horde opweg naar het in stand houden van deze reeks is een uitwedstrijd bij Dongen. Een lastige uitwedstrijd voor het gemeenteteam Hilvarenbeek/Diessen, maar we gaan er in ieder geval vol goede moed tegenaan. Tot dan!