4 april 2019 Verslag van Thomas

EGS A degradeert in stijl en verpest Tilburgs feestje

Menigeen die het voetbal in Nederland een beetje volgt zal zich misschien nog de ontknoping van de eredivisie herinneren van het seizoen 2015-2016 herinneren. Ajax, dat alleen nog hoeft te winnen van De Graafschap, om kampioen te worden. De superboeren waren op dat moment al veroordeeld tot nacompetitie, en zouden later alsnog degraderen door het in de nacompetitie met 4-1 afgedroogd te worden door Go Ahead Eagles (4-1, 1-1). Afijn, ik heb altijd de indruk dat de gemiddelde schaker niet echt een voetballiefhebber is, dus ik zal het wat betreft voetbalfeitjes hier even bij laten. Wat opviel in die wedstrijd, was dat het spelen van een kampioenswedstrijd De Graafschap meer leek te bevangen dan de kampioenskandidaat Ajax, en door de 1-1 die aan het eind van de wedstrijd op het scorebord stond kon De Schaal naar Eindhoven in plaats van Amsterdam.

Grappig genoeg had de laatste ronde van de avondcompetitie van het eerste avondteam heel wat weg van het scenario wat zich indertijd in Doetinchem afspeelde. Tegenstander Stukkenjagers C kende een uitstekend seizoen, en zou aan een gelijkspel tegen het reeds gedegradeerde EGS A genoeg hebben om kampioen te worden, en zich volgend seizoen mogen melden in de hoofdklasse van de avondcompetitie. Het feit dat wij op dat moment als gedegradeerd waren kan op zijn zachtst gezegd een verrassing genoemd worden. Hoewel ons vlaggenschip op papier een van de sterkere teams is uit de poule, hadden wij onze ruiten tegen het eind van de competitie al zodanig ingegooid dat er in de laatste twee rondes buiten de eer niets te redden viel. Dan is het fijn om zo’n schaaktechnisch matig seizoen af te kunnen sluiten bij onze sympathieke buren uit Tilburg. Bovendien smaakten de eerste matchpunten uit de vorige ronde naar meer. Zoals het zich hierboven al heeft doen aankondigen, werd het een goede avond voor de onzen. Het strijdveld lag er als volgt bij:

  1. Thomas (w) – Rudolf Kat

  2. Bram v. H. (z) – Ron de Veen

  3. Pascal (w) – Lex Karstens

  4. Bart (z) – Kienfong Lie-kwie

Als eerste klaar was Bram van Huijgevoort, hoewel het gezien de opening het er niet meteen naar uit zag; Al vrij snel werd er een duo centrumpionnen geruild en alles had de schijn van een aanstaande lange schuifpartij. Tegenstander Ron overzag alleen dat een voorwaartse paardzet Bram de mogelijkheid gaf om minstens een pion en waarschijnlijk wel meer te gaan winnen. Hoewel, er misschien nog wel wat te rommelen viel voor wit, begonnen de donderwolken zich al samen te pakken rond de witte koning en in plaats van de aankomende storm uit te zitten hield hij het maar voor gezien: 1-0 voor ons. Ik heb me laten vertellen dat in de analyse ook bleek dat de situatie, hoe wit ook besloot af te wikkelen, er allesbehalve rooskleurig uitzag.

Over storm gesproken, Pascals partij had heel wat weg van een rampgebied waar zojuist een tornado is gepasseerd: Een witte pion op f6 terwijl zwart nog niet gerocheerd is, overal penningen, een witte dame die moedwillig op d3 ging staan, terwijl een paard op f5 en een loper op g6 een hele mooie batterij vormden. Lang verhaal kort: ik kon er weinig zinnigs van maken vanaf mijn positie aan het eerste bord. Wel zag ik de ontspanning op het gezicht bij Pascal, wat over het algemeen een goed teken is bij schakers. Ook dit keer bleek die vuistregel het bij het juiste eind te hebben. Hoe het precies gebeurde heb ik even gemist, maar op een zeker moment kon Pascal met zijn dame vernietigend de ongerocheerde koning attaqueren, die daarna al snel de witte vlag kon strijken: 2-0 voor ons.

Op het moment dat Lex tegen Pascal de koning omlegt is verslaggever Thomas al even bezig om zijn eindspel met een kwaliteit en een pion meer om te zetten in een vol punt. In de zoveelste editie van de schaakpartij Kat-Kools/Kools-Kat (zie de geschiedenis van het Goirles Open Kampioenschap voor meer info), besloot Rudolf in de opening te kiezen voor een actieve voortzetting gebaseerd op de open g-lijn en wits kort gerocheerde koning. Keerzijde hiervan was echter dat zijn koning lang in het midden bleef hangen en met een snel d4-c4-d5, maakte Thomas hier dankbaar gebruik van, met de materiële voorsprong uiteindelijk tot gevolg. De omzetting kostte nog wat tijd, maar nadat het eindspel Koning+2Torens+6pionnen tegen Koning+Toren+zwartveldige loper+5 pionnen op het bord was gekomen, kon Thomas over de witte velden de overige pionnen gaan uitroken: 3-0!

Kortom, ongekende weelde voor het avondteam. Resteert de partij van Bart tegen Kien(fong). Ik kon me herinneren dat Bart voor de beker enkele jaren geleden nog van hem had gewonnen. De partij was lange tijd best wel in balans, daargelaten het feit dat Bart op een zeker moment twee lichte stukken had voor een toren en een pion. Hij leek even onder aanval te komen, maar zijn extra lichte stukken bleken effectieve verdedigers. Toen de rookpluimen waren opgetrokken was het helder dat zwart (Bart) er het beste vanaf was gekomen met een vrijpion op de d-lijn, die onder begeleiding van het paard en de loper naar d2 werd gedirigeerd. Toen even later ook de koning toe kwam snellen om de toren van het promotieveld mee af te jagen, was er geen houden meer aan: 4-0!!

Een bitterzoete, overwinning voor ons avond-vlaggenschip. Als de motor dit seizoen iets eerder was gaan draaien hadden, hadden we met dit team zeker niet hoeven degraderen. Maar zolang je van als geen eieren koopt, is dit waar we het mee moeten doen. Met deze klinkende zege hebben we in ieder geval laten zien dat we het allemaal nog een beetje kunnen, dat schaken. Er is bij mij in ieder geval geen enkele twijfel dat wij volgend seizoen gewoon weer terug gaan komen naar de eerste klasse; het (mentale) fundament is in ieder geval gelegd. Het avondteam A van dit jaar is bezet door (met dank), op alfabetische volgorde: Pascal Graafmans (6 partijen), Bram van Huijgevoort (6 partijen), Thomas Kools (4 partijen), Alex van Lanen (4 partijen), Cas Overzier (1 partij) en Bart Plasmans (7 partijen).