17 november 2019 Verslag van Thomas
EGS on tour: Zen over de N(-weg)

Wist u dat op Vlaamse N-wegen maar 70 kilometer per uur mag worden gereden. Ik kan u zeggen, het onthaast wel lekker van de continue drang in Nederland om al maar harder en asocialer te gaan rijden. U kunt misschien al invullen: EGS was weer van de partij voor de vierde ronde van de interclubs, de Belgische zaterdagcompetitie op zondag. Uw verslaggever en Robin Verhoeven kwamen zoals gezegd helemaal zen aan in café St. Pieter na zich verwonderd te hebben over het grote aantal nachtwinkels in de gemeente Ravels, toch eens na het schaken het nachtleven daar verkennen. Ook Alex en Turnhoutse inbreng Mark Bauwens waren van de partij om de strijd aan te binden met het keurcorps uit Luik. Tevens EGS’ers op pad voor de “Brawl in Beveren.” Peter Ansems en Pieter Couwenberg daalden af naar Beveren om wraak te nemen voor de nederlaag die TUSK 1 daar eerder leed, maar natuurlijk vooral om lekker te schaken.

We beginnen zogezegd in Turnhout. Ook Mark bleek bevangen te zijn door een gevoel van vredelievendheid. Als een zwaardgevecht met veren ontvouwde zich een partij waarin wit noch zwart grote risico’s wilde nemen om de balans te verbreken. Toen Mark zag dat zijn openingsvoordeeltje in rook was opgegaan, en een remiseaanbod zijn kant in kwam vond hij het wel prima: 0.5-0.5 Donderwolken pakte zich samen boven de match toen Robin zich vanuit een gelijk opgaande opening liet röntgenen. De dader, ene W. Loper, ruilde zichzelf voor de zwarte toren en toen de witte dame ook nog ten tonele verscheen moest Robin de witte vlag hijsen: 0.5-1.5.

Een stunt tekende zich af, want met gemiddeld zo’n 300 chcoladepunten (het is toch Sinterklaas) meer werd een duidelijke overwinning wel een beetje verwacht. Gelukkig was daar Alex, in een gelijke stelling dwong hij zijn tegenstander achteruit. Vervolgens werd een pion gewonnen, maar het leek met het toren en een paard tegen T+L nog lang te gaan duren voor die pion zich zou laten gelden. Alex werd echter een hoop moeite bespaard, een matnet werd over het hoofd gezien waardoor de stukken al voortijdig in de doos konden: 1.5-1.5.

Resteert nog de partij van kopman Thomas. In een caro-kann opening besloot zijn tegenstander zich erg verdedigend op te stellen. Het gevolg was dat na wat schermutselingen zijn witveldige loper weliswaar een lange neus kon trekken naar het loeisterke witte paard, maar net als recent in ons land blokkeerde de boeren hem de weg. In een klassiek goed paard tegen slechte loper eindspel kwam na lang laveren de eerste materiële winst voor Thomas, waarna het pleit ondanks verwoede pogingen was beslecht 2.5-1.5. Een benouwde overwinning maar wel een mooie 4de plaats voor het Nederlands-Belgisch combinatieteam. Volgende wedstrijd is uit in Lier, tot dan!

Pieter en Peter dan, mochten bij schaakclub 64 in Beveren gaan proberen te stunten met Turnhout 3. Met bijna 400 punten minder per bord is het echter geen schande dat het een eclatante 3.5-0.5 nederlaag werd. Wel een persoonlijk succesje voor Pieter. Hij wist met zwart knap een 1800-speler op remise te houden.

16 november 2019 Verslag van Alex
Wij zijn EGS, wij zijn de beste (voorlopig)!

Er is een club in de regio, laten we die voor het gemak King noemen. Op veel fronten een bijzonder sympathiek stelletje. Goede schakers ook. Maar zelfs die maken wel eens een foutje. Zo eindigde het verslag over de belevenissen van King C in de eerste ronde van de avondcompetitie met de kreet ‘Wij zijn King en wij zijn de beste!!!’. (Ja inderdaad, met drie uitroeptekens.)

Nou kun je avonden discussiëren over wie de beste is. Federer of Nadal? Maradona of Pelé? Fischer of Kasparov (of toch Carlsen)? Maar één ding is sinds vrijdagavond 15 november wel duidelijk: King C is niet meer de beste. Dat is EGS B! In ieder geval voorlopig…

Nou zou de bescheiden schaker, zoals je die misschien in Goirle zou verwachten aan te treffen, erop kunnen wijzen dat de tegenstand van King C op papier sterker was dan die van EGS B (met name titeloutsider Oisterwijk A). Maar de eerlijke schaker, die je ook in Goirle zou denken aan te treffen, zou er dan ook op wijzen dat King tegen RSG een vol bordpunt cadeau kreeg omdat de Roosendalers maar met drie in het strijdperk traden.

Alle voors en tegens, op- en aanmerkingen (en niet vergeten de terzijdes!) op een stokje: wat ze ons niet meer afnemen is de stand na twee speelrondes. Die kunnen we uitprinten, boven ons bed hangen en elke avond voor het slapen gaan bewonderend bestuderen. Kortom: wij zijn EGS en wij zijn de beste! Voor even…

O, u kwam hier voor een wedstrijdverslag? Nou vooruit dan. DSC C – EGS B werd 0,5-3,5 en dat ging ongeveer zo:

Alex won snel nadat zijn tegenstander de deur richting het fatale veld h2 wagenwijd open zette: 0-1. Bram zag zijn tegenstander lang kundig verdedigen tegen een aanval op de koningsstelling, maar uiteindelijk toch de fout in gaan: 0-2. Pieter stond comfortabel, maar miste een gemeen tussenschaakje en mocht niet mopperen dat zijn tegenstander een paar zetten later akkoord ging met een remisevoorstel: 0,5-2,5. Maarten stond iets beter (pion meer) tot hij zijn opponent verschalkte met een gemene truc (toren meer) en snel daarna was het 0,5-3,5.

16 november 2019 Verslag van Thomas
EGS A verliest; maar wel iets op af te Dongen

Ik hoop dat de lezer mij de poging tot humor in de titel vergeeft. Het feit van de zaak is dat gemeenteteam Hilvarenbeek (ook wel bekend als EGS H) zijn tweede wedstrijd speelde in en tegen Dongen. DSC A kan gezien de sterkte van het team worden gezien als een van de kanshebbers voor de titel in klasse B1. Het hielp niet dat we met maar 3 spelers uiteindelijk ten tonele verschenen. Het menselijk geheugen is soms een heikel ding, de naam van het slachtoffer hiervan bedekken we met de mantel der liefde: 1-0 voor Dongen.

Drie spelers dus aan de bak in het parochiecentrum te Dongen: Thomas, Robin en Bart. Het bleek nogal een schouwspel te worden, maar niet op bord 2. Robin en zijn tegenstander waren beiden onder het oog van god niet van plan de ander het leven zuur te maken. Nadat een hele berg stukken van het bord gingen zonder noemenswaardige verandering in de toestand van de partij, was het leven wel uit de stelling verdwenen: 1.5-0.5.

Het leek erop dat Thomas en zijn tegenstander een soort ghostbusters-stofzuiger hadden voor het amusement in de partij, want alles wat er aan bord 2 ontbrak was er wel aan bord 1. Het was een knotsgekke partij vol tactische wendingen en spektakel. Het begon allemaal toen de zwarte koning van de Dongenaar onder de kreet Deus Vult zijn g-pion naar voren slingerde, recht op Thomas’ koning af. Hij wist het vervolgens goed dicht te houden en kreeg met een fraaie combinatie de winnende op de schoen. Hij verzuimde echter de kroon op zijn werk te zetten, en moest uiteindelijk het hele punt zelfs nog aan de Dongenaar laten: 2.5-0.5. Er zal in de loop van het weekend een analyse op de site verschijnen, warm aanbevolen als je van spektakel houdt.

Resteert de partij van man in vorm Bart. Hij speelde een redelijk reguliere siciliaan waarin hij op een zeker moment een stuk won. Ergens in de afwikkeling ging het echter niet helemaal lekker, en raakte hij het stuk weer kwijt. In het resterende Paard tegen loper eindspel met beide 3 pionnen kon Bart probleemloos nog een beetje druk blijven zetten, hoewel de stelling objectief gelijk was. Zijn tegenstander had uiteindelijk net te veel tijd nodig om het juiste verdedigende plan te vinden en ging in verloren stelling door zijn vlag: 2.5-1.5.

Een nipte nederlaag, en zeker uw verslaggever zal zichzelf nog wel eens achter de oren krabben over de gemiste kansen. Dank gaat uit naar onze gastvrije tegenstanders, en als wij zo blijven spelen moet een mooie eindklassering er sowieso inzitten. 3 december is de volgende ronde, dan komt De Baronie C op bezoek. Tot dan!

3 november 2019 Verslag van Thomas
EGS 1 dicht bij mini-stuntje tegen Waalwijk

Het is in recente tijd veelal de goed-nieuws-show geweest met de resultaten van de externe team van de gezelligste schaakclub van Goirle. Na winstwedstrijden van EGS A, EGS B en het NBSB-bekerteam B, was het zaterdag met een recordaantal van 40 schakers verdeeld over 3 teams gezellig druk in het Jan van Besouw huis. EGS 1 trof hier oude bekende Waalwijk, waar het al meerdere seizoenen op rij tegen uitkomt. Er rust wat betreft opstellingen ook een vloek op deze wedstrijd, want als EGS zich strategisch opstelt, zit Waalwijk in een ratingconforme volgorde en vice versa. Vandaag was dit niet anders, daar de vier sterkste spelers van Waalwijk zich op bord 4-7 hadden verschanst/strategisch hadden opgesteld, werk aan de winkel voor ons middenschip dus.

Als eerste klaar was Belgische troef Artur. In een partij waarvan uw verslaggever niet heel veel heeft meegekregen moest Artur op enig moment een pion inboeten. Even later was deze pion achterstand opgelopen tot een stuk, waar de captain van Waalwijk wel raad mee wist: 0-1. Ook op bord 5 mocht EGS de witte vlag hijsen, Jasper speelde een ondernemende partij tegen de sterkste Waalwijker (rating >2200). Hij snoepte al vroeg een pionnetje, maar kreeg vervolgens zo’n verwoestende aanval over zich heen dat hij het overzicht kwijtraakte en zijn tegenstander het buitengewoon fraai kon afmaken: 0-2.

Ondertussen was het sfeercommitee van het JVB begonnen met operatie trillend plafond. Een rock/soul/funk-bandje besloot eens even de limieten van hun versterkers te testen voor de schakers op de eerste verdieping. Onder deze omstandigheden kwamen de overige resultaten tot stand. Alex’ tegenstander liet zich verrassen door samenwerkingsverband toren-paard en moest een kwaliteit afstaan; hij wist echter nog zo veel praktische problemen voor Alex te creëren dat hij geen betere optie zag dan om zijn kwaliteit terug te geven. Het zware stukken eindspel bood hem te weinig aanknopingspunten om het nog echt te proberen vervolgens; 0.5-2.5. Vrij snel daarnaar werd de spreekwoordelijke aansluitingstreffer gemaakt. Waalwijk had op bord 1 hun bord-8-speler geposteerd, waar hij EGS-kopman Thomas Kools trof. Het ging best wel een tijdje gelijk op, maar toen Thomas zijn dame en loper op zijn tegenstanders koning kon richten begon zijn stelling te kraken, met kwaliteitsverlies tot gevolg: 1.5-2.5.

Man in vorm Bart Plasmans had, na zijn knappe remise tegen Thomas in het Stukkenjagers Open, ook vandaag weer een hele goede kans om zijn (op papier) fors sterkere tegenstander pootje te lichten. Hij wist een kwaliteitsoffer helaas net niet op waarde te schatten, waarna zijn tegenstander zijn stelling kon ontwarren en het karwei vakkundig afmaakte: 1.5-3.5. Even gloorde er nog hoop aan de horizon toen Robin zijn partij winnend afsloot. Hij had vanuit de opening meer ruimte, wat hij gedurende de partij wist vast te houden, waarna hij met een swingende (al dan niet ingegeven door de muziek) aanval uiteindelijk beslissend materiaal wist te veroveren: 2.5-3.5.

Het was toen helaas al duidelijk dat matchpunten waarschijnlijk te veel gevraagd waren. Bram van Huijgevoort had heel de partij een microscopisch plusje met zijn ruimtevoordeel. Zijn tegenstander was in een degelijke bui en gaf verder heel weinig weg. Hoewel Bram het nog lang probeerde kreeg hij geen ijzer met handen gebroken en was remise de logische uitkomst: 3-4. Dat betekende dat Erik de ontdankbare taak had om te winnen van een van de sterkste spelers van Waalwijk. Hij zat echter al heel de partij een beetje in de hoek waar de klappen vielen. Hij knokte zich nog erg knap terug in de partij en misschien, heel misschien was er een heel smal pad naar remise op enig moment, maar ook dat was zeer de vraag. Feit is dat Wilbert Schreurs niet van zijn stuk te brengen was en gedecideerd het late middenspel/eindspel naar de winst wist om te zetten. Een knappe prestatie van Erik dat hij zo’n sterke speler goed weerstand heeft kunnen bieden.

Waalwijk is een sterke ploeg en de 5-3 nederlaag is dus geenszins verrassend. Er zijn her en der wel kansjes op meer geweest en met een beetje meer geluk had 1 of meer matchpunten er misschien wel ingezeten. Al met al is de kleine nederlaag een goede afspiegeling van de krachtsverhoudingen gedurende de middag. Volgende match op de agenda is de thuiswedstrijd tegen Rivierenland (Tricht (Ge)). Als deze match niet op een boot te water wordt gespeeld zal uw verslaggever uiteraard teleurgesteld zijn. Rivierenland is een team van vergelijkbare sterkte, dus daar zullen twee matchpunten heel welkom zijn.

26 oktober 2019 Verslag van Thomas
EGS A haalt uit tegen ’t Paardje A

EGS A had dinsdag 22 oktober de primeur om de eerste wedstrijd in haar bestaan in wijkcentrum De Wildacker te Goirle te spelen. De tegenstander van dienst was een kwartet van Madese schaakvereniging ’t Paardje. Het viertal dat dit jaar voor EGS mag gaan proberen te handhaven in de eerste klasse: Jasper Kools, Robin Verhoeven, Bart Plasmans en Thomas Kools. Met zo’n bak ervaring, jeugdig talent en Fingerspitzengefühl kan dat niet anders gaan dan goed, toch? Afijn, op papier was het allemaal nog niet zo duidelijk, hoewel wij ratingtechnisch wel op een klein voordeeltje konden bogen, voor wat het waard is. Laten we maar naar de match gaan kijken:

Eerste klaar was il capitano Robin Verhoeven. Hij kreeg een theoretische caro-kann op het bord waarin beide spelers tot aan zet 15 een stelling hadden die al 40 keer op hoog niveau was gespeeld. Robin had lichte druk op de zwarte stelling en in een poging om tactisch onder die druk uit te komen verzwakte zijn tegenstander zijn eigenpionnenstructuur te veel. Een pion werd gewonnen en onder het motto “minder stukken => minder risico” wikkelde hij af naar een pionneneindspel met een gezonde pion meer. Zijn tegenstander zag de bui al hangen en wierp de handdoek in de ring. Via deze link naar de analysepagina kun je zien hoe de winst tot stand kwam.

Dat Jasper de Benjamin van het team is, was aan zijn schaakstijl niet te merken. Na een wat tamme opening had wit weliswaar wat meer ruimte op de koningsvleugel, maar echt heel concreet leek het allemaal niet. Misschien wel in slaap gesust door het rustige witte spel, onderschatte zijn tegenstander de krachtige paardzet Ph7, met een dubbele aanval op f8 (kwaliteitswinst) en f6 (koningsstelling naar de maan). Een poging om zich actief te verdedigen had uiteindelijk enkel het gevolg het pleit sneller te beslechten: 2-0.

Op dat moment was het volwassen verstand van het team (lees, Bart Plasmans) bezig zijn hoofd te breken over de onorthodoxe opstelling van zijn tegenstander in de opening. Met al zijn ervaring, niet van zijn stuk gebracht bleef hij gezonde zetten produceren. Toen zijn tegenstander vervolgens besloot lang te rocheren sloeg hij als een duveltje uit een doosje toe. Eerst een pion, toen nog een, een kwaliteit en daarna nog een toren. Deze misère kwam de Madenaar(?) niet meer te boven: 3-0 (Analyse van de slotfase is te vinden onder deze link).

“Alea iacta est” (De teerling is geworpen (een stap is genomen waarvan niet terug te komen is)) is een uitspraak die toegedicht wordt aan de Romeinse veldheer Gaius Julius Ceasar, maar moet misschien ook door het hoofd van Thomas’ tegenstander hebben gespeeld toen hij besloot om vroeg in het siciliaans thematisch een paard te offeren voor zwarts pionnen op a6 en b5. Praktisch een buitengewoon interessant offer, wat behoorlijk wat hoofdbrekens veroorzaakte voor onze kopman. Toen hij echter een van wits twee sterke lopers wist te ruilen, bleek zijn controle over de zwarte velden voldoende om het intiatief van wit uit te doven, waarna het extra stuk de doorslag kon geven.

EGS A gaat dus door waar het vorig jaar is opgehouden; Met 4-0 winnen. Volgende horde opweg naar het in stand houden van deze reeks is een uitwedstrijd bij Dongen. Een lastige uitwedstrijd voor het gemeenteteam Hilvarenbeek/Diessen, maar we gaan er in ieder geval vol goede moed tegenaan. Tot dan!