15 augustus 2018 Verslag van Alex
Gemengde gevoelens voor EGS-delegatie bij tweede helft ONK

Een ietwat vertraagde laatste update van het ONK, alle impressies spanning en sensatie leidden ertoe dat uw verslaggever ter plaatse een week vakantie nodig had om het allemaal te verwerken. Enfin, om het geheugen even te verfrissen, halverwege het toernooi was de tussenstand als volgt: Robin en Thomas stonden in de reservegroep A respectievelijk op 3.5 en 4 punten uit 5 partijen, waar Jasper in de B-groep 3 uit 5 haalde. Met nog 4 partijen te spelen nog meer dan voldoende om voor te spelen voor de onzen.

De beste gevoelens aan de tweede helft van het toernooi zullen te vinden zijn bij Jasper. De Benjamin van het gezelschap verloor weliswaar op ongelukkige wijze zijn eerste partij na de rustdag. In een partij waarin zijn koning iets te lang in het centrum bleef hangen werd hij in eerste instantie langzaam weggespeeld. Hij wist echter zoveel complicaties te creëren dat zijn tegenstander alle zeilen moest bijzetten om Jaspers gevaarlijke c-pion af te stoppen, wat hij uiteindelijk adequaat deed. In de overige drie rondes gooide Jasper alle schroom van zich af en wist in de laatste 3 partijen nog 2.5 punt bij elkaar te spelen, waarbij vooral de afronding van de laatste partij zeer fraai was:

Stelling bij Jacobsen – J. Kools na 20. Dxh7.

In een chaotische partij heeft wit net weliswaar een tweede pion gewonnen, maar de witte koning is in groot gevaar. Een simpele, maar nog niet geheel overtuigende manier om deze partij te winnen met zwart is 20.. Dc6, waarbij wit niet de dreiging van mat op g2 en de ongedekte loper op c5 tegelijk kan verdedigen. Nog veel sterker en gespeeld door Jasper is echter de krachtzet 20.. Txg2+. Beide witte antwoorden (Kxg2 en Kh1) verliezen, maar in de partij volgde de volgende zettenreeks: 21. Kxg2 – Dg4+, 22. Kh1, Df3+, 23. Kg1- Lc6 en wit heeft geen verdediging tegen de dubbele matdreiging op g2 en h1. Een mooie staaltje tactiek van Jasper. Hij sloot het toernooi mede dankzij deze overwinning in de laatste ronde het toernooi af met een score van 5.5 uit 9 en een prestatie rating van 1761, wat een mooie plus betekent voor hem.

Dan komen we bij Thomas en Robin. Aan Thomas was de taak om na de pijnlijke nederlaag in ronde 5, waarin hij eenzame koploper had kunnen worden, zichzelf te herpakken. Makkelijker gezegd dan gedaan zo bleek, want in de zesde ronde kreeg hij tegen Klaudio Kolakovic geen moment een poot aan de grond en toen Thomas even vergat dat torens ook horizontaal konden en zijn loper werd ingesloten (in een overigens verder vrij slechte stelling) viel er geen eer meer te behalen. Het was vanuit psychologisch oogpunt dan ook zeer prettig dat hij vanuit een slechte stelling in ronde 7 toch een vol punt kon stelen tegen Jeroen Bosch van Rosenthal, die in de moeilijke omstandigheden dacht een makkelijke winst te hebben, wat een fata morgana bleek te zijn; stuk weg en partij verloren. Met twee remises in de laatste twee rondes waarin vooral de laatste partij nooit echt ontbrandde (slechts 11 zetten) en gerust in de categorie koffiehuisremise mag worden geschaard werd solide afgebouwd naar een gedeelde zesde plaats en een score van 6 uit 9 (TPR. 2110) waarvoor vooraf zou zijn getekend. In de analyses op deze site vinden jullie nog een eigen analyse van Thomas’ aardige partij uit de eerste ronde tegen jeugdtalent in opkomst Daan Hubers.

Robin daarentegen kreeg in de tweede helft van het toernooi wat zand in de motor, in de drie rondes na de rustdag werd slechts een half puntje gescoord, waarbij vooral de partij in ronde 6 erg ongelukkig was. In een betere stelling reageerde Robin iets te gulzig op een vergiftigde pion van zijn tegenstander, de zeer slechte loper van zwart kwam ineens tot leven en zorgde voor een dodelijke penning die Robin uiteindelijk een stuk kostte. Een degelijke remise in ronde 7 werd opgevolgd door een verliespartij in ronde 8 in een voor Robin onbekende gambietvariant, waarin Robin veel tijd kwijt was om zich door het initiatief van wit heen te worstelen. Iets wat uiteindelijk niet lukte zonder materiaalverlies. De opsteker van een overtuigende winstpartij in ronde 9 zorgde er desondanks voor dat Robin de ratingschade beperkt hield en zelfs (volgens eigen berekening) virtueel de 1900-grens voor het eerst is gepasseerd. De eindscore van Robin was een nette 5 uit 9 met een TPR van 1964.

Voor de geïnteresseerden de eindstanden van de reservegroep A (Thomas en Robin) en B (Jasper).

29 juli 2018 Verslag van Alex
EGS’ers op dreef bij ONK Dieren

Waar vele schakers gedurende de zomer de schaakstukken aan de wilgen hangen, is er een drietal EGS’ers dat dapper weerstand biedt aan de verzengende hitte. Robin Verhoeven en Jasper en Thomas Kools wagen hun geluk op het Open Nederlands Kampioenschap schaken in Dieren. Dit is een verzameling negenrondige toernooien in verschillende ratingklasses. Robin en Thomas komen hierbij uit in de op een na hoogste groep (rating tot 2150), terwijl Jasper uitkomt in de groep daaronder (rating tot 1850). Met vijf rondes achter de rug volgt hier een update voor de eerste paar rondes in Dieren.

Thomas en Robin kende beiden een ongekend goede start. Na vier rondes had Thomas nog het volle pond, alle partijen werden redelijk overtuigend omgezet in winst. Robin deed daar niet veel voor onder met drie overwinningen en een remise tegen (op papier) een van de sterkere spelers van dit toernooi. Het noodlot sloeg echter toe in de laatste ronde voor de rustdag. Thomas kreeg op bord 1 tegen Marijn den Hartog na iets minder te hebben gestaan in het toreneindspel ineens de uitgelezen kans om met 5 uit 5 alleen de koppositie te pakken. Zijn rekenkunde liet hem echter in de beslissende fase in de steek, waardoor hij een minder goede variant koos. Tot overmaat van ramp bleef het niet bij die fout, even later koos hij nogmaals het verkeerde plan, waarna het eind helemaal zoek was en Marijn het al met al verdiende punt kon ophalen: 4 uit 5 na 5 rondes is echter nog steeds een uitstekende uitgangspositie voor de rest van het toernooi. Ook Robin kwam in ronde 5 de man met de hamer tegen. Hij kwam in een onbekende variant terecht, waarin zijn tegenstander de goede velden voor zijn stukken beter wist te vinden. Omdat deze zelfde tegenstander in het vervolg niet in de vallen van Robin stapte en positioneel gezonde dingen bleef doen, kwam het halfje voor Robin ook nooit echt meer in zicht: 3 ½ uit 5, met nog alle kansen op een goede eindklassering.

Jasper kende in Dieren een wat stroeve start. Na een eerste ronde waarin de computerwaardering flink op en neer schoot, maar Jasper uiteindelijk toch aan het langste eind trok, volgden twee nullen. Hij wist zich echter te herpakken met twee mooie zeges in ronde 4 en 5, waarbij vooral de partij in ronde 5 er mocht zijn. Hij wist in een ingewikkelde tactische stelling de tegenstander van zijn koning, die in het centrum was achtergebleven, dermate onder druk te zetten dat mat alleen kon worden voorkomen met het opgeven van de dame voor een toren, waarna zijn tegenstander maar opgaf. Met 3 uit 5 heeft ook Jasper nog zicht op een mooie eindklassering, en (voorlopig) een mooie ratingplus.

Alle partijen op de site zetten is iets te veel van het goede en daar zijn ze niet allemaal even interessant genoeg, maar hieronder vinden jullie een greep uit de partijen van de Beekse brigade (red. alle drie komen uit Hilvarenbeek):

Partij: Bosch van Rosenthal – Verhoeven na 39. Ld1.  Wit is hier in grote problemen, de zwarte a-pion staat op promoveren en de witte pionnen op d4, c5 en e5 zijn zwak, omdat ze buiten de toren nog geen verdediger hebben. Een manier om hier de zwarte pion naar de overkant te loodsen is de zet 39.. Tc1. Robin met de zwarte stukken speelde hier echter de creatieve zet 39.. a3. Dit laat de toren weliswaar instaan, maar na 40. Lxc2 – a2 ontstaat de volgende stelling:

Wit kan de pion op a2 niet meer weerhouden van promoveren, hij kan wel zijn toren ervoor geven na Td1. Hierna kan zwart alleen met z’n loper alle drie de witte pionnen op d4, c5 en e5 eraf slaan en is het eindspel gewonnen.

Partij: Thomas Kools – Dekker na 57.. Kd4. Hier heeft Thomas met wit twee gevaarlijke vrijpionnen die naar de overkant willen. Dat de koning en de toren van zwart niet meer in staat zijn om ze tegen te houden komt door een handige truc. Wit speelt 58. c6, en als zwart de pion op b6 durft te slaan 58.. Txb6 komt de handige truc 59… c7:

Zwart kan weliswaar de toren winnen, maar niet meer de pion tegenhouden, waardoor een eindspel van Dame tegen koning en toren. Hoewel het nog 20 zetten kostte om het materiële voordeel om te zetten in winst, kwam de zege voor wit niet meer in gevaar.

7 juli 2018 Verslag van Alex
Snelschaak voor clubteams: EGS in de prijzen

Het begint een traditie te worden; al enkele jaren vaardigt EGS een team af naar het Noord-Brabantse snelschaakkampioenschap voor clubteams. Hierbij gaat een team van vier gekken met de hitte (28 graden vlot aan de haak) op het schaakbord de strijd aan met een ander team met vier minstens net zo gekke schakers. Dit jaar kon de Goirlese delegatie echter op een primeur rekenen; waar de afgelopen jaren het aantal teams bleef steken op één, gaven we dit jaar met maar liefst twee teams acte de présence. Omdat mensen graag in hokjes werken werd EGS 1 opgemaakt door Jasper van Dalen, Alex, Cas en Maarten, en werd EGS 2 opgemaakt door Thomas, Bram van Huijgevoort, Bart en jeugdtalent Matthijs Muis. De inzet was buiten een plek in de middenmoot natuurlijk ook de eeuwige roem om het hoogst eindigende team van EGS te worden (volgens sommigen was dat zelfs nog van groter belang).

Het toernooi begon voor velen uit Goirle en omstreken met de realisatie dat de raderen door gebrek aan oefening nog niet helemaal op volle toeren draaiden. Regelmatig hadden de onzen ruzie met de klok, de stukken of beiden op hetzelfde moment, waardoor halverwege de dag beide teams (conform de ratingverwachtingen) onderin het klassement terug te vinden waren. Bij EGS 2 leidde dit tot de realisatie dat er iets omgegooid moest worden, en na als teambuilding in een nabijgelegen eetcafé bourgondisch te hebben geluncht begon de diesel pas te draaien en niet veel later kwam het gevecht der gevechten op de indeling te staan.

EGS 1-EGS 2: Ronde 10 was het, de voorlaatste ronde van het toernooi en EGS 2 had op dat moment 1 matchpunt meer. Dat laatste statement had echter totaal geen betekenis, de volledige focus lag op deze erestrijd. Een strijd werd het ook, clubgenoot of niet, er werd nietsontziend aangevallen door alle partijen; alhoewel, alle partijen, Thomas leek tegen het eind van de dag een te worden met het lome weer en legde de stelling volledig droog, ondanks de goede aanvallende intenties van Jasper van Dalen kwam er maar geen schot in de stelling; naar verluidt liggen beide spelers nog te slapen achter het bord: ½ – ½ . Inmiddels was ook de partij tussen Nestor de Wit en rising star Matthijs Muis afgelopen, uw verslaggever had echter door de luchtspiegelingen als gevolg van de temperatuur geen goed zicht op de partij. Een omstander vertelde dat Maarten in al zijn sluwheid de jeugdige troef van 2 op klassieke wijze “mat achter de paaltjes” had gezet: 1 ½ – ½ . Bart Plasmans was in de tussentijd druk bezig te profiteren van de ongelukkige partij van Cas, deze twee EGS 1-veteranen vochten voor wat ze waard waren, maar Bart had tegen het eind van de dag beschikking over iets meer scherpte dan Cas: 1 ½ – 1 ½ . Op bord 2 werd ook met het mes tussen de tanden gespeeld: Bram ging met een pionnenram op de lang gerokeerde koning van Alex af, terwijl Alex de zwarte koning op de koningsvleugel op de korrel nam. Een aantal slagenwisselingen later bleek dat de aanval van Bram over net wat meer gif beschikte waarna Alex de witte vlag kon hijsen: 1 ½ – 2 ½ .

Met deze belangrijke punten op zak en geïnspireerd door voorgaande ronde perste EGS 2 er nog een eindsprint uit met een 4-0 overwinning tegen een van de laagvliegers als gevolg. Nu was daarmee EGS 2 met 11 matchpunten uit 11 matchpunten al helemaal tevreden, maar nog groter was de verrassing toen bleek dat zij niet 1, maar zelfs 2 prijzen naar huis mee mochten nemen. Snelschaaktijger en rots in de branding Bram van Huijgevoort wist met een score van 7 ½ / 11 beslag te leggen op de bordprijs in de B-groep. Hij was nog niet terug van het ophalen van zijn prijs (een fles witte wijn) of EGS 2 werd opnieuw afgeroepen. Ditmaal was het om de derde prijs in de B-groep te incasseren. De tactiek (tussen hele grote aanhalingstekens) van winnen tegen ploegen met een lage gemiddelde rating had duidelijk zijn vruchten afgeworpen. Met winstpartijen tegen de vijf laagst gerate teams en de vele bordpunten die daarbij kwamen kijken vormden de basis voor de onverwachte derde plaats. Een persoonlijk succesje was er ook nog voor Thomas, die en passant nog een Fide Meester pootje wist te lichten. Al met al een bijzonder gezellige dag met een onverwacht resultaat; volgend jaar weer!

6 juli 2018 Verslag van Alex
EGS – TUSK eindigt in gelijkspel: 7-7

De 83-jarige vriendschapsrelatie van EGS met TUSK uit Turnhout werd vrijdag 29 juni weer bevestigd. Op veertien borden werd strijd geleverd tegen de Kempenaren bij Hof van Holland.

Op de eerste borden waren er successen voor EGS. Ruud Licht, in dezelfde week al succesrijk op de simultaanavond met Loek van Wely, won van de Turnhoutse captain Tonnie van Damme. Thomas Kools en Alex van Lanen versloegen de sterspelers van TUSK.

Verder was de Vlaamse equipe opvallend jong, met enkele grote talenten (waaronder een speler die België later dit jaar gaat vertegenwoordigen op het WK onder de 10). Daar had EGS het op sommige borden behoorlijk lastig mee.

Pieter Couwenberg, Francois Brock en Erik Hamers wisten nog wel een vol punt te scoren en Maarten de Wit en Rob van Esch speelden remise, maar de overige punten waren voor Turnhout. De nederlagen van Henk Renders en Jasper Kools sprongen in het oog.

De einduitslag werd 7-7.

27 juni 2018 Verslag van Alex
Simultaan: Loek van Wely – EGS 11,5 – 0,5

Een avond lang kregen de leden van EGS, en enkele gasten, dinsdag theorie- en praktijkles van de regerend Nederlands kampioen. Een paar dagen voor aanvang van het NK schaken in Amsterdam bracht Loek van Wely, achtvoudig (‘nog wel’) Nederlands kampioen, een bezoek aan café Hof van Holland voor een schaaklezing en simultaansessie bij EGS.

Aan de hand een kenmerkende partij gaf King Loek zijn gehoor eerst een lesje in aanvalsschaak. Hij liep een partij na waarin hij in 1997 Jan Timman versloeg. Met tussendoor tijd voor een inkijkje in het leven en de wedstrijdvoorbereiding van een (voormalig) wereldtopper, de psychologie óp het bord (halverwege de winnende aanval even een keer met het paard op en neer ‘om Timman hoop te geven op remise’) en de psychologie áán het bord (en dat Anand gek genoeg alleen last heeft van een kriebel in zijn keel op het moment dat zijn tegenstander aan zet is).

Dus tegenstanders in de nieuwe landelijke vierde klasse (en die van EGS 2 in de… zevende?) kunnen zich opmaken voor matches tegen een kuchende, op het eerste gezicht nodeloos zetherhalende maar daarna meedogenloos combinerende schaakmachine.

Maar goed, eerst de theorie in praktijk brengen. Nadat Timman ruim twintig jaar na dato nogmaals naar de slachtbank was gebracht, mochten elf duo’s en enkeling Sjeng Houben proberen Loek van Wely te verslaan. In een kloksimultaan (1 uur pppp). Zoals te verwachten was, viel dat niet mee. Als een van de eerste duo’s legden Ard van Beek en Cas Overzier het loodje. Het team waaraan EGS het bezoek van Van Wely te danken had, werd al gauw overmoedig en kreeg het deksel op de neus. Ook met de voorzitterstandem (Henk Renders van EGS en Leon van Gelder van de NBSB) maakte de simultaangever korte metten.

Verschillende andere duo’s slaagden er wel in het Loek van Wely moeilijk te maken. De youngsters Matthijs Muis en Yijun Zhan verdienen een pluim omdat ze lang stand hielden. Hetzelfde geldt voor het duo Frans Brock-Peter Ansems, dat Van Wely in diens eigen woorden een ‘gecompliceerde stelling’ voorschotelde. Ongeveer hetzelfde compliment kregen Guus Vermeulen en Pieter Couwenberg nadat ze hun Siciliaanse stelling in een ruïne hadden zien veranderen. Balen was het voor het op papier sterkste EGS-duo Pascal Graafmans-Thomas Kools, dat vanuit het Frans de koningsstelling van Van Wely had opengebroken, een kwaliteitswinst liet schieten omdat er nog wat mooiers leek te lonken… alleen verloren ze in de opwinding uit het oog dat hun eigen dame daarbij in het doosje verdween.

Zoals vaker bij een simultaan zijn al die moeilijke stellingen indirect in het voordeel van een andere deelnemer, die daardoor niet de onverdeelde aandacht van de simultaangever krijgt en zodoende tot een verrassende tegenstoot kan komen. Dat was aan de hand bij de partij van het duo Alex van Lanen-Ruud Licht. Ze kozen het Konings-Indisch (zoals Van Wely zelf in zijn voorbeeldpartij tegen Timman), weken vroeg af, kregen daar al snel spijt van, maar ineens was daar het lonkend perspectief: een kwaliteitsoffer om de koningsstelling van wit open te breken. De zwarte stukken kwamen ineens tot leven, de witte koning kwam op de tocht te staan en met dank aan souffleur Guus Vermeulen werd een paardvork gevonden die afwikkelde richting een eindspel met ongelijke lopers dat in een remise eindigde.

Eindstand: Loek van Wely – EGS: 11,5-0,5.