14 april 2019 Verslag van Alex
EGS verliest van Dordrecht, EGS 2 perst er een eindsprint uit

De teams van EGS speelden op 13 april hun laatste thuiswedstrijden in de zaterdagcompetitie in clublokaal Hof van Holland. EGS 1 kon zich veilig stellen in de vierde klasse door een punt te pakken tegen Dordrecht 2. EGS 2 speelde tegen De Drie Torens 4.

EGS 1 kon in de sterkste opstelling aantreden, omdat Pascal Graafmans voor het eerst dit seizoen ingezet kon worden. Jasper Kools, de revelatie van dit seizoen, bleef daardoor op de bank.

Overrompelende start Dordrecht
Ard van Beek bleek door ziekte een complete off-day te hebben: binnen een half uur stond EGS op achterstand. Op bord acht verslikte Ruud Licht zich al snel in de opening van zijn tegenstander. Alex van Lanen en Bram van Huijgevoort wezen een remise af, omdat een 0-2 stand geen aanleiding geeft tot het ingaan op remises. Pascal Graafmans kreeg een variant van de Franse opening voorgeschoteld waarvan hij de finesses niet kende. Hij hield lang stand maar moest uiteindelijk opgeven. Robin Verhoeven grossiert dit seizoen in remises. Dit keer was zijn halfje het eerste lichtpunt voor EGS. Bart Plasmans leek op een remise af te stevenen maar ook hij moest de strijd opgeven. Voor het teambelang doorspelen bij een remisestand en forse risico’s nemen kan ook slecht aflopen. Dit overkwam Alex van Lanen.

Draaglijke score
Met 05 – 5,5 was EGS op een verrassende wijze overklast door de Dordtenaren. Bram van Huijgevoort wist zijn remisestelling alsnog naar winst te voeren aan het tweede bord. Tenslotte won Thomas Kools aan het eerste bord. Hij bracht de eindstand daardoor op 2,5 – 5,5.

EGS 1 staat een ronde voor het einde net onder de middenmoot maar de verschillen in de Vierde Klasse zijn zo klein, dat theoretisch nog gevaar dreigt.

EGS 2 wint royaal van De Drie Torens 4
Gelegenheidscaptain Maarten de Wit liet Yijun Zahn debuteren in de buitencompetitie. Met succes. Yijun won aan het zevende bord. François Brock, Nico Dignum en Matthijs Muis wonnen vrij gemakkelijk en brachten EGS 2 op een comfortabele voorsprong (0-4).

Rob van Esch kwam met veel materiaalvoorsprong uit de opening. Langzaam verloor Van Esch echter terrein. In de slotfase wist hij toch nog fraai te winnen. Maarten de Wit moest aan het eerste bord een verliespunt incasseren. Door winst van Simon de Knegt en verlies van Peter Ansems sloot EGS 2 het seizoen af met een fraaie overwinning.

14 april 2019 Verslag van Alex
Hoe EGS de B-beker won, een terugblik

De winst van EGS in het B-bekertoernooi van de NBSB is inmiddels alweer even achter de rug. Maar het blijft de eerste en misschien wel enige keer dat EGS een heus bekertoernooi wist te winnen, dus voor een schaaktechnische terugblik is het nooit te laat. Even terug in de tijd: De Kemppion stuurde op 19 maart zijn beste vier spelers van onder de ratinggrens van 1700 naar Goirle om het tegen EGS op te nemen. Meer precies, tegen (op borgvolgorde) Bart Plasmans, Jasper Kools, Maarten de Wit en Cas Overzier. Het werd een glorieuze 3,5-0,5 voor EGS, maar gemakkelijk ging het allemaal niet.

Hoe heeft het allemaal zo kunnen gebeuren? Cas was als eerste klaar. Na een kabbelend verlopen opening staat na 13 zetten deze stelling op het bord.

Cas speelt met wit en speelt 13. cxd4 en zijn tegenstander Frank Rombouts kiest ervoor om met de c-pion terug te slaan. Een eerste cruciale ontwikkeling, het geeft Cas de kans om in de aanval te gaan tegen de lang gerocheerde zwarte koning (de computer geeft de voorkeur aan exd4).

Een paar logische zetten later krijg je dan dit (diagram rechts). Zwart is op verdedigen aangewezen, maar een ramp hoeft dat niet te zijn. Ok, wit dreigt b4 te spelen, maar doorslaggevend is het allemaal nog niet. Nu kiest de Kemppionner echter voor 17… b5. Een zet die Cas een kapstok geeft om zijn aanval verder aan op te hangen. Een betere optie zou bijvoorbeeld 17… Tc8 zijn geweest, en dan op je gemakje afwachten wat wit in petto heeft.

We slaan even een fase over waarin zwart met man en macht probeert de zaak dicht te houden en met zijn koning poogt weg te rennen. Wit heeft ondertussen zijn aanval verder opgevoerd, tussen de bedrijven door gerocheerd en staat nu klaar om te oogsten. De pionwinst is in het diagram links vrij simpel te vinden voor iemand die de stappenmethode heeft gevolgd: 24. fxe5, Pxe5 25 Dxd4+. Een poging om de pion te redden met 24… Dxe5 komt zwart op nog meer ellende te staan na bijvoorbeeld 24… Tc5!.

Dan de ontknoping. Er is wat meer geruild en wit staat zeer comfortabel: pion extra, de zwakke zwarte b-pion staat ook op omvallen en het eindspel lijkt vrij eenvoudig gewonnen. Maar zover komt het niet.

Cas speelt 33. Pd4 (valt dame én pion aan), waarop zijn tegenstander een blackout heeft en in de stelling rechts Pc6 speelt. Dekt wel de pion, maar… verliest de dame. Hij gaf meteen op.

Gek genoeg zit in deze slotstelling een wending die zwart weer hoop had kunnen geven: 33… Db6!. Pent het paard op d4 en na 34. Txb5, Dxd4 35. Dxd4, Txd4 36. Txe5+ Kf8 staat wit nog steeds wel beter, maar hij moet een pion teruggeven (kan niet b4 én d3 tegelijk dekken) en dan is het toreneindspel nog behoorlijk lastig te winnen…

Een goede partij voor EGS dus met een meevaller op het eind. Het werd 1,5-0,5 in EGS-voordeel dankzij een staaltje sterk verdedigen van Maarten.

Vanuit weer eens een Scandinavische verdediging komt Maarten in hem bekende structuren. Maar zijn tegenstander Piet Roos heeft in de stelling van het eerste diagram een gemeen tactisch grapje verstopt. Het kost Maarten in bovenstaande stelling een pion: 13. Pxc7+, Dxc7 14. Pxd4!.

Vervolgens probeert de witspeler zijn voorsprong te consolideren, maar achteraf zal hij misschien betreuren dat hij niet wat meer op de aanval heeft gespeeld. Na wat manoeuvreren komt de volgende stelling (links) op het bord na wits laatste zet 21.Df4. Niet de beste, want dit geeft Maarten de kans terug in de partij te komen met het spitsvondige 21… Db5!. Er staan twee pionnen aangevallen (b2 en d3). Wit kiest ervoor vast te houden aan zijn materiële voorsprong en de pionnen te dekken met zijn dame: 22. Dd2. Maar dat geeft zwart de kans om de witte pionnenstructuur zwaar te verminken met 22… Lxf3 23. gxf3. Het witte voordeel is zo weer nagenoeg teniet gedaan (de computer geeft in de diagramstelling de voorkeur aan het teruggeven van een pion met actief spel, Te2 of Tab1).

Wat volgt is een fase voor de liefhebber van positioneel schaak. Maarten legt het iedereen die het weten wil vast en zeker allemaal graag een keer tot in de finesse uit. Kortheidshalve springen we hier vooruit naar de (bijna)slotstelling, hier rechts, waarin zwart zich geen enkele zorgen meer hoeft te maken.

Sterker nog: hij wint de pion terug. Om dat te voorkomen kiest wit ervoor de partij tot een einde te brengen door eeuwig schaak: 39. De8+ Kg7 40. De5+ Kg8.

Matchwinner werd vervolgens Bart Plasmans in wat ook de meest spectaculaire partij van de bekerfinale was. ‘Een pittig potje schuifschaak’ noemde Bart het zelf. Maar dan wel een waarvan het einde er mag wezen. En niet alleen omdat het EGS de overwinning bracht…

Na ook hier een Scandinavische opening is er toch een heel andere structuur op het bord gekomen dan bij Maarten en diens opponent. Bart (die met zwart speelt, Wilbert Rombauts is de witspeler namens Kemppion) heeft met de opmars van de h-pion geprobeerd de witte koningsstelling aan te tasten, maar vooralsnog levert dat niet veel op. Zojuist is een stel stukken geruild op c5 en Bart besluit hier om met 16… c6 de zaak dicht te schuiven. Niet het beste idee, de pion op b7 wordt een structurele zwakte die Bart de das om had kunnen doen. Wit zet meteen de boel op slot met 17. a5 en het is lastig te zien hoe dit nog ooit goed gaat komen voor EGS.

Maar zonder echt te blunderen pakt de Kempische bezoeker het ook allemaal niet erg voortvarend aan, waardoor Bart tegenspel kan creëren. Na 28 zetten (de laatste van wit is Tfb2) staat het zoals in het volgende diagram (links) en nog steeds is wit de bovenliggende partij, maar zwart heeft ook zo zijn dreigingen.

Maar die b-pion hè… Bart kiest ervoor om hem los te laten om met zijn dame zo snel mogelijk in de aanval te gaan: 28… De8 met als bestemming veld g6. Maar even dekken met Ta7 was verstandiger geweest.

De witspeler pakte de b-pion (geef hem eens ongelijk) maar vergeet daarna door te bijten. Hij heeft vast en zeker niet aan zien komen wat hem boven het hoofd hing in de stelling hier rechts (laatste zet van wit: 33. cxd5). Iedereen die, zoals wij, vaker met Bart te maken heeft, weet dat hij zijn vingers aflikt bij deze stelling. En jawel: er volgde 33… Txh3+! Een torenoffer! De zet van de bekerfinale! Je moet het maar durven op zo’n moment. Maar hij is correct.

Wit schrikt zich een hoedje, en antwoordt met een blunder, maar wel een begrijpelijke: hij pakt de toren en kreeg vervolgens de Plasmans-stoomwals over zich heen: 33. gxh3 Dg3+ 34. Kh1 Pf2+ en na 35. Txf2 Dxf2 gaf hij op (het laatste diagram).

Wit kan de matdreiging 36… Pg3 alleen voorkomen door zijn dame te geven (36. Pxh4 Pg3+ 37. Dxg3 Dxg3), en dan is het wel beslist. Cru voor De Kemppion is dat in plaats van de toren slaan op h3 de koelbloedige zet 33. Kg1 tot een ongebalanceerde stelling leidt die nog alle kanten op kan.

Daarmee was de bekerfinale beslist maar nog niet afgelopen. Minder strijdlustige schakers zouden snel remise aanbieden en met hun teamgenoten de polonaise richting de bar inzetten, maar niet Jasper Kools. Die wil in zo’n situatie ook gewoon nog zijn potje winnen. En jawel, ook dat lukte. Al had ook hier zijn tegenstander Peter Paridaans lange tijd zeker niet het mindere van het spel.

We komen erin na zet 15 van zwart. Jasper heeft in de opening een pion geofferd, heeft daar aanval voor terug gekregen, maar zwart houdt het allemaal netjes bij elkaar tot nu toe. Na zijn laatste zet 15… b5 dreigt hij bovendien de witte loper op b3 in te sluiten op de volgende zet met c4, maar: 16. Pd5 lost dat probleem voor Jasper op.

Het leidt tot een stevige afruil, Jasper houdt met wit het initiatief maar ja, die pion minder… als toekijkende EGS-er ben je er dan toch niet helemaal gerust in. Gelukkig heeft de zwarte stelling een paar zwakke pionnetjes die Jasper onder vuur neemt, zoals we in het tweede diagram zien. Zwart heeft met zijn laatste zet 26… Pf4 gespeeld en dus niet het logische en volgens de computer betere 26…. Dd5. Even een actief zetje tussendoor om de dame op te jagen, wat kan dat nou voor kwaad? Nou: het antwoord 27. De5 dwingt dameruil af en indirect ook verlies van de chronisch zwakke zwarte broeder op b5.

Verliesgevaar geweken, maar nu nog winnen. In een toreneindspel nooit makkelijk, maar het lukt Jasper toch. In deze bijna-slotstelling is voor zwart 47… Td3+ de aangewezen (en enige) zet om binnen de remisemarge te blijven, met als mogelijk gevolg 48. Kf2 Tf6+ 49. Ke1 Txg3. In plaats daarvan speelt Jaspers tegenstander 47… e5 om er na 48. c6 achter te komen dat de witte vrijpion toch wel erg snel aan de overkant is.

Een paar zetten later was ook deze laatste partij van de bekerfinale ten einde. Een historische triomf voor EGS!

4 april 2019 Verslag van Thomas
EGS A degradeert in stijl en verpest Tilburgs feestje

Menigeen die het voetbal in Nederland een beetje volgt zal zich misschien nog de ontknoping van de eredivisie herinneren van het seizoen 2015-2016 herinneren. Ajax, dat alleen nog hoeft te winnen van De Graafschap, om kampioen te worden. De superboeren waren op dat moment al veroordeeld tot nacompetitie, en zouden later alsnog degraderen door het in de nacompetitie met 4-1 afgedroogd te worden door Go Ahead Eagles (4-1, 1-1). Afijn, ik heb altijd de indruk dat de gemiddelde schaker niet echt een voetballiefhebber is, dus ik zal het wat betreft voetbalfeitjes hier even bij laten. Wat opviel in die wedstrijd, was dat het spelen van een kampioenswedstrijd De Graafschap meer leek te bevangen dan de kampioenskandidaat Ajax, en door de 1-1 die aan het eind van de wedstrijd op het scorebord stond kon De Schaal naar Eindhoven in plaats van Amsterdam.

Grappig genoeg had de laatste ronde van de avondcompetitie van het eerste avondteam heel wat weg van het scenario wat zich indertijd in Doetinchem afspeelde. Tegenstander Stukkenjagers C kende een uitstekend seizoen, en zou aan een gelijkspel tegen het reeds gedegradeerde EGS A genoeg hebben om kampioen te worden, en zich volgend seizoen mogen melden in de hoofdklasse van de avondcompetitie. Het feit dat wij op dat moment als gedegradeerd waren kan op zijn zachtst gezegd een verrassing genoemd worden. Hoewel ons vlaggenschip op papier een van de sterkere teams is uit de poule, hadden wij onze ruiten tegen het eind van de competitie al zodanig ingegooid dat er in de laatste twee rondes buiten de eer niets te redden viel. Dan is het fijn om zo’n schaaktechnisch matig seizoen af te kunnen sluiten bij onze sympathieke buren uit Tilburg. Bovendien smaakten de eerste matchpunten uit de vorige ronde naar meer. Zoals het zich hierboven al heeft doen aankondigen, werd het een goede avond voor de onzen. Het strijdveld lag er als volgt bij:

  1. Thomas (w) – Rudolf Kat

  2. Bram v. H. (z) – Ron de Veen

  3. Pascal (w) – Lex Karstens

  4. Bart (z) – Kienfong Lie-kwie

Als eerste klaar was Bram van Huijgevoort, hoewel het gezien de opening het er niet meteen naar uit zag; Al vrij snel werd er een duo centrumpionnen geruild en alles had de schijn van een aanstaande lange schuifpartij. Tegenstander Ron overzag alleen dat een voorwaartse paardzet Bram de mogelijkheid gaf om minstens een pion en waarschijnlijk wel meer te gaan winnen. Hoewel, er misschien nog wel wat te rommelen viel voor wit, begonnen de donderwolken zich al samen te pakken rond de witte koning en in plaats van de aankomende storm uit te zitten hield hij het maar voor gezien: 1-0 voor ons. Ik heb me laten vertellen dat in de analyse ook bleek dat de situatie, hoe wit ook besloot af te wikkelen, er allesbehalve rooskleurig uitzag.

Over storm gesproken, Pascals partij had heel wat weg van een rampgebied waar zojuist een tornado is gepasseerd: Een witte pion op f6 terwijl zwart nog niet gerocheerd is, overal penningen, een witte dame die moedwillig op d3 ging staan, terwijl een paard op f5 en een loper op g6 een hele mooie batterij vormden. Lang verhaal kort: ik kon er weinig zinnigs van maken vanaf mijn positie aan het eerste bord. Wel zag ik de ontspanning op het gezicht bij Pascal, wat over het algemeen een goed teken is bij schakers. Ook dit keer bleek die vuistregel het bij het juiste eind te hebben. Hoe het precies gebeurde heb ik even gemist, maar op een zeker moment kon Pascal met zijn dame vernietigend de ongerocheerde koning attaqueren, die daarna al snel de witte vlag kon strijken: 2-0 voor ons.

Op het moment dat Lex tegen Pascal de koning omlegt is verslaggever Thomas al even bezig om zijn eindspel met een kwaliteit en een pion meer om te zetten in een vol punt. In de zoveelste editie van de schaakpartij Kat-Kools/Kools-Kat (zie de geschiedenis van het Goirles Open Kampioenschap voor meer info), besloot Rudolf in de opening te kiezen voor een actieve voortzetting gebaseerd op de open g-lijn en wits kort gerocheerde koning. Keerzijde hiervan was echter dat zijn koning lang in het midden bleef hangen en met een snel d4-c4-d5, maakte Thomas hier dankbaar gebruik van, met de materiële voorsprong uiteindelijk tot gevolg. De omzetting kostte nog wat tijd, maar nadat het eindspel Koning+2Torens+6pionnen tegen Koning+Toren+zwartveldige loper+5 pionnen op het bord was gekomen, kon Thomas over de witte velden de overige pionnen gaan uitroken: 3-0!

Kortom, ongekende weelde voor het avondteam. Resteert de partij van Bart tegen Kien(fong). Ik kon me herinneren dat Bart voor de beker enkele jaren geleden nog van hem had gewonnen. De partij was lange tijd best wel in balans, daargelaten het feit dat Bart op een zeker moment twee lichte stukken had voor een toren en een pion. Hij leek even onder aanval te komen, maar zijn extra lichte stukken bleken effectieve verdedigers. Toen de rookpluimen waren opgetrokken was het helder dat zwart (Bart) er het beste vanaf was gekomen met een vrijpion op de d-lijn, die onder begeleiding van het paard en de loper naar d2 werd gedirigeerd. Toen even later ook de koning toe kwam snellen om de toren van het promotieveld mee af te jagen, was er geen houden meer aan: 4-0!!

Een bitterzoete, overwinning voor ons avond-vlaggenschip. Als de motor dit seizoen iets eerder was gaan draaien hadden, hadden we met dit team zeker niet hoeven degraderen. Maar zolang je van als geen eieren koopt, is dit waar we het mee moeten doen. Met deze klinkende zege hebben we in ieder geval laten zien dat we het allemaal nog een beetje kunnen, dat schaken. Er is bij mij in ieder geval geen enkele twijfel dat wij volgend seizoen gewoon weer terug gaan komen naar de eerste klasse; het (mentale) fundament is in ieder geval gelegd. Het avondteam A van dit jaar is bezet door (met dank), op alfabetische volgorde: Pascal Graafmans (6 partijen), Bram van Huijgevoort (6 partijen), Thomas Kools (4 partijen), Alex van Lanen (4 partijen), Cas Overzier (1 partij) en Bart Plasmans (7 partijen).

3 april 2019 Verslag van Thomas
Schaken uit de zon: EGS in actie op rapidtoernooi Berkel-Enschot

Het is zo’n beetje een traditie aan het worden dat EGS een flinke afvaardiging stuurt naar het rapidtoernooi van buurclub De Oude Toren uit Berkel-Enschot. Dit jaar traden in de verschillende groepen respectievelijk Thomas en Robin (groep A), Bart, Jasper en Erik (groep B) en Maarten, Yijun en Matthijs (groep C) aan. Vooral voor Matthijs en Yijun, die de laatste tijd langzaamaan bij de senioren beginnen mee te draaien was het hun eerste echte toernooi tussen de volwassenen. Deze schaakbonanza vond dus afgelopen zaterdag plaats, en ondanks dat het lentezonnetje eindelijk zijn hoofd om de hoek stak, was het in de Druiventros gezellig druk (110 deelnemers). Laten we een rondje maken langs de prestaties in de verschillende groepen.

Laten we beginnen met het reilen en zeilen van jeugd-in-opkomst Matthijs en Yijun. Als we puur naar de punten kijken valt op dat beiden een gespiegeld toernooi spelen; Waar Matthijs zijn 2.5 punt (TPR 1359) voornamelijk uit het begin van het zevenrondige toernooi haalde, scoorde Yijun zijn 2 punten (TPR 1238) uit de laatste twee ronden. Niet alleen waren de prestaties op het schaakbord meer dan prima te noemen voor een eerste toernooi, ook met hun positieve houding buiten het schaakbord als het even een ronde (niet) lukte maakten ze een goede indruk.

Misschien waren ze in dit alles geïnspireerd door nestor van de EGS-delegatie Maarten de Wit. In alle ontspannenheid won Maarten her en der zijn partijtjes en telde nog een paar remises op. Op die manier cruisete hij ongehinderd naar een gedeelde vierde plaats in de groep met 5 punten. De koek was hiermee nog niet op voor de onzen, want ook in de B-groep wisten Bart, Jasper en Erik zich prima staande te houden. Onze hooggewaardeerde jeugdtrainers kwamen respectievelijk tot een puntentotaal van 5, 4 en 3 punten. Hiermee werd aan de algemene verwachtingen voldaan zoals we op basis van het werk van dr. Elo mogen verwachten, hoewel het met wat fortuin zelfs nog wat meer had kunnen zijn.

Tenslotte mochten Thomas en Robin het in de A-groep laten zien. Voor Robin paste zijn spel in de lijn dat hij over het algemeen goed presteert op snel/rapidschaktoernooien. Net als zijn clubgenoten kwam hij met zijn 3 punten uit 7 partijen tot een nette plus uit. Uw verslaggever Thomas tenslotte, had na het fiasco (op schaaktechnisch gebied) van vorig jaar zijn verwachtingen voorafgaand aan het toernooi niet al te hoog liggen. Waar vorig jaar echter alles misging, liep het dit jaar als een trein. Met dank aan een remise en een winstpartij tegen twee FM’s kon er zelfs in de laatste ronde nog voor de gedeelde eerste plaats worden gespeeld. In een gewonnen stelling met weinig tijd geen pad naar winst gevonden en werd voor eeuwig schaak gekozen; goed voor een gedeelde tweede plaats.

De eindstanden zijn te vinden op site van de Oude Toren, na even naar beneden gescrollt te hebben. Ook heeft de huisfotograaf van het toernooi een verzameling foto’s gemaakt, waarop alle EGS’ers wel een keer in actie te zien zijn, zoals hieronder.

20 maart 2019 Verslag van Maarten
B-Bekerteam wint overtuigend finale, maar hoe ziet die B-Beker er eigenlijk uit?

Dinsdagavond 19 maart gaat de EGS-annalen in als de dag waarop het B-Bekerteam de eerste B-Bekercompetitie won. Echter wat er nu precies in de prijzenkast komt te staan is nog volledig onduidelijk; vanuit de NBSB was er in ieder geval niemand bij de finalewedstrijd aanwezig om enige duidelijkheid te verschaffen. We zien het allemaal wel een keer neem ik aan.

Gezien het verloop van de competitie, was het niet heel erg verwonderlijk dat EGS en De Kemppion de finale zouden spelen. Op papier leek De Kemppion iets favorieter vanwege bord- en matchpunten tot nu toe, echter EGS kon bogen op een licht ratingsurplus (1634 gemiddeld t.o.v. 1603). 

Na aangenaam over de koffie over koeien, kalveren en schaken te hebben gesproken ging de finalewedstrijd met relaxte spanning van start. De geslepen messen lagen gelukkig bij de buurman die slager van beroep is.

Cas speelde met wit op bord 4 zijn gebruikelijke “linksspringer” opening waarbij het dame(s)paard vaak, dus ook hier, op g3 belandt. Dat weerhield hem er niet van recht op de lang gerokeerde zwarte koning af te gaan. Zo af en toe wat materiaal er af, beetje druk zetten en wachten op een moment om toe te slaan; bij judowedstrijden zie je dat ook. De Ippon kwam na zo’n anderhalf uur spelen toen zijn tegenstander vergat te zien dat zijn dame instond: 1-0.

Maarten had voor de derde keer in een week tijd met de zwarte stukken de Scandinaviër onder de openingen gekozen. Daar waar het Vikingspel hem eerder twee overwinningen bezorgde, kon Wicky hem deze avond niet voldoende inspireren -neuswrijven hielp ook niet- en werd het na een dikke tweeëneenhalf uur remise in een stelling met heren, dames, pionnen en zetherhaling: 1,5-0,5.

Bart op bord 1 speelde met de zwarte stukken ook een Scandinaviër, zij het van een iets andere orde: de doorschuifvariant 1.e4 d5 2.e5. Dit is over het algemeen goed voor zwart. Even leek het er op dat Bart probeerde aan te tonen dat dat niet zo is, het eerste stuk verdween pas op zet 15 van het bord en voor de argeloze toeschouwer was het vooral een bord vol stukken die dicht op elkaar stonden: de rechthoek d3 t/ f6 stond op d6 na vol met stukken die weinig bewegingsvrijheid leken te hebben. En zoals wel vaker wist Bart hoe je Houdini op het bord moet loslaten: via de g-lijn met grof geweld de witte koning uitroken en het punt incasseren: 2,5-0,5 en de buit dan wel beker dan wel kampioenschap binnen!

Jasper was al deze tijd met een enorm schuifoffensief bezig om zijn tegenstander klem te zetten. Lang leek het er op dat dit iets te lastig zou kunnen zijn, immers zijn tegenstander is uit een houtsoort gesneden die iets weg heeft van Guavehout. Zeer taai en dus goed geschikt om katapulten te maken (weet ik uit eigen tropische jeugdervaring). Maar ja, Jasper is uit Koolshout gesneden en wimpelde een remiseaanbod zelfverzekerd zonder blikken of blozen af; u kent dat wel “Ah, mister Bond, take him away”. Het eindspel met twee torens en wat pionnen werd door hem vakkundig uitgespeeld: eindstand 3,5-0,5.

Kortom winst in de B-Bekercompetitie en de grootste zege uit de serie, hoe mooi kan het zijn?! Voor de liefhebbers nog wat getallen:

7-10,5-4(4)-2(4)-3(3)-1,5(4)-0(1)-3×1634-1539-1603-1515-1572-1672.

Het was een mooi seizoen en dank gaat uit naar de spelers Bart, Cas, Jasper, Rob en bovengetekende. Wij hopen dat deze competitie ook volgend seizoen plaatsvindt, wellicht met net zoveel teams als bij de A-bekercompetitie, en zijn dan gaarne bereid de titel te verdedigen.